Aquila Glaucopis. * 



xemplo Li nn A e i, Papilionum Phalaenarumque numerofa genera in phalanges familias- 

 que, quarum quaeque propria denominatione gaudet, diuidentis, Auium quoque maiora 

 genera diuidere, et familias iftas nominibus etiam certis dißinguere, iisque fpecies, ad has fami* 

 lias pertinentes, addito nomine triuiali, miffo autem generico, appellare, non incongruum vide* 

 tur. Falconum itaque genus, fpecierum numero infigne, in duas familias diftribuendum puto, 

 quarum alteram Aquilae, alteram Circi conflituant. Ex illis nouae cuiusdam fpeciei defcriptio- 

 nem, iam olim in Mifcellaneis Zoologicis a me exhibitam, hie repetendam-fumfij cum partim 

 icon ibi data nimis exigua, nec inde accurata fatis, partim in' paucis tantum libri exemplaribus 

 coloribus pi£ta exftet. Omittendam autem hoc loco putaui oflium, mufeulorum, internarumque 

 partium anatomen, amplamque menfurae fingularum partium jecenfionem , ea tantum retinens, 

 quae ad hiftoriam eius, et deferiptionem faciunt. 



Diu dubitaui, Aquilisne an Circis inferenda fit haec auis, donec tandem pennarum crura 

 obtegentium longitudo, pedes breues fortesque, ingens et magno vnco praeditum, bafi vero 

 reclum aliquantum roflrum, digiti longi validique, vngues adunci valde ac robufü, fupercilia pro- 

 minentia, oculi grandes, corporis ex denfis mollibusque pennis vefiimentum, et fitus fedentis 

 ereöius, locum ei inter Aquilas vindicare viderentur. 



Pullus adhuc e nido, a parentibus in monte Dransberg, prope Gottingam conflruclo, a 

 rufiico quodam ad me ferebatur, a quo tarnen vlteriorem ipfius notitiam nullam aeeipere poteram. 

 Colores, durante eo tempore, quo auem educaui, parum immutati fuerunt, niü quod cera, prius 



• ''• obfeure 



* Weifsköpfiger Adler. Merrem Verm. Abhandl. aus der ThiergefcL Seite 110. Taf. 3. 



■ y 



M er rem av % h, IL D 



