LV 



Beilagen zniii dritten Abschnitt. 



1. Aeltere Statuten der Akademie. 



Sacri Romani Iiiipcrii Acadeiiiiae Naturae Guriosoruni Leges, a Caesare Leopoldo I. 

 sancitae d. III. Aug. a. 1677. *) 



Lex I. Gloria Dei, Medicaeque artis illustratio, et proximi exinde resul- 

 tans commodum, Academiae naturae curiosorum scopus esto, et cynosura unica. 



Lex IL Praesidium Academiae sit Providentia divina: Patrocinium con- 

 ciliet usus in rebus publicis bene constitutis maximus, quem si non omnes ac 

 singuli, plures tarnen et cordatiores venabuntur, aestiniabuntque ad incolumitatis 

 sanitatiscpie propriam lutelam, Omnibus gazis anteponendam. 



Lex lU, Quoniam Societas haec in Germania prima sumsit incunabula, 

 adeoque hactenus membra eins Germani fuerunt, in diversis Imperii Romano- 

 Germanici Circulis viventes, Societas haec Sacri Romani Imperii Academia 

 naturae curiosorum appellari voluit, parili rafione, qua exterae eruditorum 

 Sodalitates Academiae audire consueverunt ; sperans fore, ut magis magisque 

 adolescente suo Collegio, tam ipsius Sacrae Caesareae Maiestatis, quam Sere- 

 nissimorum Electorum ac reliquorum Imperii Principum tutelam ac munificentiam, 

 veluti sine quibus fulcimentis vix diu vigere et consistere valebit, experiatur. 



Lex IV. Ut ergo tanto feliciora ac firniiora incrementa Societas capiat, 

 et ad tam laudabile, tamque proficuum institutum prosequendum viri cordati 

 promtius alliciantur, danda est opera, ut ipsi autoritas maior concilietur, membra 

 vero eiusdem honore et praemiis, quae Stimuli ad quaevis magna exequenda 

 unici et maximi esse solent, excitentur, adeoque a Summo Imperatore, Electo- 

 ribus aliisque Imperii Principibus, nec non Liberis Imperii Civitatibus pro diver- 

 sitate raembrorum Societatis, in diversis locis degentium, Privilegia quaedam et 

 immunitates personales exorandae sunt. De quarum clementissima ac gratio- 

 sissima collatione dubitandum non est, cum Collegae Curiosi non in magno sint 

 numero, et praeterea per ditiones urbesque Germaniae dispersi; ipsi vero ob 



*) Andr. El. Buechneri hist. Acad. sacri rom. imp. Leop. Carol. Nat. Cur. p. 188 sqq. 



