I 



ISirosiphon sylvestris, nov. spec. 



Tab. IX. 



Diag-nosis. Sirosiphon cespilibus minutis, subsolilariis, interdum con- 

 fluenlibus; sinapis ad lentis dimidiae magniludinem vix aequantibus; 

 humicolis, pulvinatis, alrofuscis, velulinis, massa cartilaginea congluti- 

 natis; trichomatibus brevibus, ramosissimis, basi connatis, adscenden- 

 libus; juventute pallide aerugineo-viridescenlibus, obsolete articulatis, 

 torulosis, punclulalis; cellulis singulis aureo-flavescentibus distinclis; 

 aetate provecliore flavo-fuscis. subaureis, merabrana unica subfiisca 

 veslitis; filis primariis et ramis distinctissime uni-vel biseriatum ordi- 

 nem cellularum continenlibus; ramulis creberrimis, abbreviatis, inter- 

 dum pungentibus; ramulorum apicibus saepe amoene aerugineis, oscil- 

 lariarum modo articulatis. Sporulis demum coeruleo-aerugineis, elli- 

 ptico-globosis. 



Pulcherrime vigebatDecembre 1853 inter plantas juniores Stereo- 

 cauli exigui in pinelo arido et sabuloso regionis Neodamensis („Hege- 

 meister-Schonung") sociis Zygogonio toruloso Gloeocapsa coracina et 

 Palmogloea vesiculosa Kütz. 



Crassilies filorum seniorum usque ad '/loo fere lineam; juniorum 

 vix '/aoo lineam aequabat. 



Cespitulis subglobosis, gelalinä tenacissimä subcorneä contentis, 

 ioco natali singulari in pinetis aridis a similibus, formis longo differre 

 videtur. — Cognitio et distinctio Harum formarum adeo profundis adhuc 

 in tenebris versatur, ut de vera dignitate specierum hodie vix dum certo 

 dijudicari possit. 



Vol. XXVI. P. I. 18 



