III. Abtheilung. Historische Section. 



77 



extet et mentes omnium de vera sententia huius controversiae erudiantur 

 inque ea confirmentur. 



II. De privilegiis academiae. 



Necesse est quoque ad conservandum academiae statum et bonorum 

 studiorum dignitatem, ut immunitates et privilegia academiae a (55) 

 summis magistratibus ipsi concessa et data salva atque firma permaneant. 

 Neque ferendum, ut ea ab huius oppidi seiiatu amplius violentur, quod 

 iam aliquoties ab ipso temere factum est, sive ea ad Universum corpus 

 academiae sive ad docentium atque discentium personas et 

 bona pertineant. Ac si quid iterum in ea commissum fuerit, id 

 Cancellario academiae vel etiam illustrissimo principi electori significetur. 

 Erit enim horum celsitudinis ea benigniter tueri et conservare. 



Deinde, ut omnia bona omnesque reditus munificentia iHustrissimorum 

 principum electorum Joachimi primi pie hac vita functi et domini nostri 

 clementissimi adhuc viventis academiae donati atque constituti ipsius 

 benignitate integri nobis maneant et potius amplificentur quam dimi- 

 nuantur. || 



III. De statutis. 



Non est opus hic repeti, quae academiae statuta ante aliquot annos 

 renovata de authoritate et officiis Rectoris, Decanorum, Syndici et Pro- 

 lessorum praecipiunt; sed pro more illa publice recitentur, ut singnli 

 de suo officio commoneantur, ut summa cura et studio in id incumbant, 

 quod ex usu atque dignitate academiae videbitur esse. 



Praelegantur vero statuta et leges publice bis quotannis et quidem 

 certo tempore, ut in aestate mense iulio, in hyeme in de- 

 cembri, ad quae tempora novi ßectores sese facile apparare possunt, 

 ac scholastici, qui per aestatem aut hyemem hic permansuri sunt, tunc 

 potissimum videntur confluxisse. 



Statuatur quoque poena unius ioachimici grossi in omnium ordinum 

 viros et sex argenteorum (56) grossorum in discipulos academiae iuratos, 

 qui, cum domi sunt, et a ßectore nominata poena vocantur, recitationi 

 statutorum Interesse recusant, nisi adversa valetudine aut publicis ne- 

 gociis impediantur. Decet enim et est utile docentes atque discentes in 

 academia subinde officii sui commonefieri, et ut illi praesentia sua 

 autoritatem legum confirment, ii vero ad obediendi Studium et erga 

 leges ojDservantiam ipsorum exemplo excitentur. 



Eadem quoque mulcta cogendi sunt omnes et singuli, ut, si non 

 peregre abierint aut invaletudinis excusatione utantur Rectoris electioui 

 intersint. Hodie enim fit, ut praeceptorum exemplo discipuli putent 

 parum referre, sive magistratum novum renunciari audiant sive non. || 



