HÜJUSQUE GENEEIBUS AFFINIBUS BüNGEA ET CyMBABIA. 



3 



Non minus de antiquitate Coriariae testantur ejus affinitates obscurae, nam de loco 

 Coriariae assignando in systemate naturali tot fere opiniones quot auctores. 



B. de Jussieu (h. Trian.) Coriariam, cujus petala pro sepalis habebat, inter Atri- 

 pliceas collocavit, Adanson (Fam. II, 446.) inter Oistos, Linnaeus (Ord, nat.), inter 

 Miscellaneas. Jussieu (Gen. 441.), De Candolle, Ventenat, Kunth, Eichler aliique 

 genus incertae sedis vcl familiam propriam statuerunt, ex Link (En. II, 430.) et Agardh 

 (Aphor. 195.) EuphorUaceis appropinquandam, ex De Candolle, Reichenbach (in Mössl. 

 I. 62.) et Lindley OcJmaceis, ex Rchb. (in Fl. exc. 767.) et C. Koch (Dendrol. I. 570.) 

 Simarubeis, ex A. L. de Jussieu, Spach, Bartling, Meisner, Endlicher, Grisebach 

 Malpighiaceis , ex De Candolle etiam Zygophylleis nonnullis characteribus accedentem. 

 Griffith (Itin. notes 124, n. 428, p. 379.) Xanthoxyleis Coriariam affinem olim habebat, 

 ob faciem inflorescentiae juvenilis illi Zanthoxyli similem et praesertim colorem saturate 

 purpureum antherarum. Brongniart (En. genr. 82.) Coriariam cum dubio prope Oxalideas 

 in classi Geranioidearum collocavit. Chatin (in Ann. sc. nat, 4 sér. VI. 271.) cum Limnan- 

 theis in familiam Coriarinearum conjunxit, confirmante Payer (Organogénie, 52.). Clarke 

 (in Ann. mag. nat. hist. 2. ser. VIII, 152, XL 1853. in tab. 4 ad p. 461.) inter Anacar- 

 diaceas et MalpigMaceas cum Stackhousiaceis , Hippocrateaceis , Celastraceis et Ochnaceis 

 enumeravit, serius (1866, A new arrang. tab. VII.) inter MalpigMaceas et Sapindaceas. 

 Bâillon (hist. d. pl. IV, 510.) Coriariam cum dubio iterum Butaceis (sensu latiori) ad- 

 scripsit. Hooker fil. denique (in Fl. Ind. II, 44.) Phytolaccaceis appropinquat, quibus «multis 

 notis» congruam declararunt jam Bentham et Hooker (Gen. pl. I, 429), etsi Coriarieis 

 inter Anacardiaceas et Moringeas locum dederint, sed minime cum bis compara verint , sed 

 potius cum Butaceis, Olacineis, Sapindaceis et Anacardiaceis. 



Equidem in affinitates Coriariae inquirens structurae ligni mentem adhibui hucusque 

 vix notae, cujus vero examen accuratum fortasse ad affinitatem eruendam indicia quaedam 

 afferre posset, qualia optima v. gr. dedit cl. Engler о affinitates Butacearum investiganti. 

 Quo consilio fragmenta ligni diversarum specierum Coriariae am. cl. Russow transmisr 

 eum rogans, ut examinaret meque certiorem faceret, quem exitum res haberet. Am. Rus- 

 sow solita cum liberalitate examen hoc instituit, de structura ligni in societate Dorpatensi 

 disseruit 1 ) et mecum notulas sequentes communicavit. Ex litteris cl. viri lignum Coriariae 

 excellit latitudine radiorum medullarium, quum primariorum, tum secundariorum , quo 

 punctu simile est ligno Ampelidearum, Menispermacearum, Berberidearum et Araliacearum, 

 quoque Urticacearum (cum Moreis) et Staphyleacearum, aliis signis vero ab bis omnibus plus 

 v. minus discrepat, Ramorum quotannis formatorum structura vero Coriariae omnium si- 

 miliores sunt plantis herbaceis perennantibus e familiis diversissimis, praesertim ob forma- 

 tionem sie dictae vaginae protectricis secus limitem internam corticis primarii , nec non in 



1) Dissertatio Russowii de ligno Coriariae in diario societatis Dorpateiisis jam promulgata. 



1* 



