HUJUSQUE GENERIBUS AFFINIBUS BüNGEA ET CyMBAEIA. 



11 



ex Hookero fil., incolis in Otago «tua tutu» vocatur; in archipel. Kermadec (ex eodem) 

 et ins. Chatham (Travers, ex eodem). V. s. 



Ex sucço purpureo petalorum ab incolis vinum paratur illi e fructibus Sambuci simile, 

 carpella (ex aliis tota planta) virosa, spasmata, delirium et mortem producentia, conf. 

 Lindsay in Brit. and for. med. Chirurg, review, VII, 1865. et in Proceed. brit. assoc. 

 Cambr. Oct. 1862., unde in Bot. Zeit. 1864, 238. 



Frutex 10 — 18-pedalis, trunco 6 — 8 poil, crasso, ramis flexuosis elongatis, culta in 

 Anglia, ex Sims, planta herbacea sufFruticosa (a diffuse shrublike herbaceous plant), ex 

 Forstero ramis sarmentosis elongatis decumbentibus. Kami compressotetragoni foliaque 

 glabra vel, baec pagina superiore, scabropuberula, racemi semper pube scabra vestiti. Folia 

 illis C. ruscifoliae simillima, sed in specc. quae praesto sunt, medio latiora, ellipticoovalia 

 acuta, ex descript. For s ter i tamen iconeque citata et ovata acuminata occurrunt. Racemi 

 C. ruscifoliae, sed bracteae, ex Forstero et specc. nostris, pedicello triplo saltem breviores. 

 Flores aeque magni, ex eodem autore semper liermaphroditi, verosimilius $ tantum anthe- 

 ris cassis diversi. Sepala et petala ovata obtusa, et in fructu, ubi atropurpurea, subae- 

 quilonga. Stamina et styli simillima. Carpella quam in praecedentc specie paula majora 

 (1,5 — 1,75 mm.), ceterum simillima, e petalis contiguis basi imbricatis longe exserta. 



A Hookero praecedenti identica habetur, sed quum differentias nonnullas invenerim, 

 conjungere haesitavi. Descriptio brevis Hookeri ad utramque speciem simul confecta vi- 

 detur, neque de partibus floralibus sermo est. 



7. C. microphylla Poir. in Lam. Encycl. VI, 87. (1804). DC. Prodr. I, 739. C. phy- 

 licifolia et G. thymifolia Humb. Bonpl. in Willd. Sp. pl. IV, 2, p. 819. (1805). Kunth 

 Nov. gen. et spec. pl. VII, 128. t. 636. DC. 1. c. 740. G. thymifolia Benth. pl. Hartw. 

 73. Hemsley in Biol. Centr. Am., botany, 223. G. atropurpurea DC. 1. c. fide Fl. Mexic. 

 icon. ined., cura A. DC. tab. 1167. Heterocladus caracasanus Turcz. in Bull. Mose. XX, 

 152. et, fide Planch. in Ann. sc. nat. IV, 3, 293., HeterophylleiaTwvzz. ibid. 1848, 1. 591. 



Hab. in Peruvia (J. Jussieu, ex Poiret): in fruticetis circa Tabina, Julio fl. (Lech- 

 ler! n. 1863. s. n. C. phylieifoliae); Ecuador: in temperatis prope Chillo ditionis Quiten- 

 sis, alt. 1340 hexapod., Februario fl. (Humboldt); Nova-Granata: Bogota, Tuquerres, fl. 

 defl., Quindiu, steril. (Karsten!), prov. S. Martha in Sierra Nevada, alt. 7 mill. ped., Ja- 

 nuario frf. (Funck ! n. 511); Guatemala: prope Quezaltenango (Hartweg ! n. 524); Mexico 

 (fl. Mexic.) : in montosis regionis frigidae inter Cuantla de Amilpas et Chualco, Martio fl. 

 et fruetif. (Schiede, fide Schlechtendal J) ), parte boreali prope San Luis de Potosi, parte 

 australi ad Chiapas, Oaxaca, Cordillera de Michoacan, teste Hemsley. 



E fructu récente atramentum parare primum rubrum, post horas nonnullas nigrum, 



1) In Linnaea, XVI, 1842, 485., qui etiam C. atropurpuream cum C. pliylicifölia jungendam censet. 



2* 



