12 



С. J. Maximowicz, De Coeiaeia, Ilice et Monochasmate 



optimum, incolis с Ii an che dictum, ut et tota planta vocatur, refert James on, on the ink 

 plant of New Granada, in Proceed. Linn. soc. 1864. VII. 120. 



Arbor bi-triorgyalis v. altior, ramis ternis v. oppositis, fere angulo recto decedenti- 

 bus, hirtellis (Humboldt), vel in Mexico frutex orgyalis, ramis compresso-quadrangulis, 

 lenticellis orbicularibus elevatis sparsis (Schlechtendal). Kamuli ex innovationum axillis 

 orti ideoque terni v. oppositi, patentissimi , digitales, plerique basi 4 — 6-phylla excepta, 

 toti florigeri. Pubes ramulorum pedicellorumque paleacea brevis densiuscula. Folia brevis- 

 sime petiolata patentia 3- v. subquinquenervia, ovata, ovatoelliptica v. subcordatoovata, 

 obtusa cum mucrone v. acuta, 7 : 3 usque 12:8 mm. magna (maxima, ex Schlechtendal, 

 8 : 5 lin. = 17:11 mm.). Bracteae linearilanceolatae mucronatae, plena sub anthesi pe- 

 dicello patentissimo duplo breviores. Flos diam. 2 mm., fructifer 2,5 mm. Sepala imbri- 

 cata petalis acutis majora, vulgo violacea, fructu maturo tandem patentia petalisque succo 

 purpureo repletis duplo breviora. Stamina 10, quorum interdum 5 episepala duplo minora 

 sterilia. Antherae late oblongae, filamenta petalis paulo longiora superantes. Styli lineares 

 germinibus duplo staminibusque longiores. Carpella dorso acute carinata, 3-nervia, 1,25 

 mm. longa, e petalis obtegentibus, tum basi leviter imbricatis exserta. 



Species mihi ignotae. 



C. thymifolia Hooker fil. Fl. N. Zeal. I. 45. et Handb. N. Zeal. fl. 1, 47. 



In Nova Zelandia usque ad altit. 5000 ped. ascendens crescere nec non in archipel. 

 Kermaäec occurrere dicitur. 



Hooker cum dubio annuam dicit, quod equidem de truncis quotannis ad radicem us- 

 que emortuis tantum crederem, pubem describit quam in C. sarmentosa magis distinctam, 

 folia parva ovatolanceolata, racemos breviores, flores minores, et in illam speciem transire 

 credit, de quo valde dubito. In Otago «small ground tutu» ab incolis nominatur. In Handb. 

 1. с. II. 727. C. thymifolia, fide Hector in litt., dicitur 4 — 5-pedalis et difficile ex Müs a 

 С. sarmentosa distinguenda ; ab incolis «tutu venenosum» et «annumn herbaceum» appellatur. 



C. angustissima Hook f. Handb. 1. c. 



In Novae Zelandiae subalpinis abundat. In Otago «annual herbaceous tutu» appellatur, 

 ex Hooker fil., teste autem Hector in litt, apud Hook. f. 1. с. II, 727. «ground tutu» 

 nominatur et subalpina atque rara est. 



Describitur annua, laete viridis, 6 — 18-pollicaris, habitu praecedentis, sed glabra 

 tenuis densior, foliis linearilanceolatis v. subulatis % pollicis longis, et in praecedentem 

 abire censetur, sed ab collectoribus certe diversa esse contenditur. 



Utraque species, C. thymifolia cum dubio, annua habetur, sed in clavi analytica potius 

 caules tantum annui dicuntur. Habent sese igitur, ut C. myrtifolia, in borealibus etiam 

 quotannis vere e radice innovans. 



