HÜJUSQUE GENERIBUS AFPINIBÜS BüNGEA ET CyMBARIA. 



17 



vis cyma quum basi squama sua fulta sit, totus fasciculus extus cernitur intusque inter- 

 cipitur squamis pl. m. numerosis, tot enim quot cymae, ante anthesin totum fasciculura 

 pcrularum in modum protegentibus. Ita in /. intégra, ubi non solum ex ramis annotinis, 

 sed etiam ex biennibus prodirc soient, in I. Aquifolio aliisque. 



Itaque inflorescentiae indoles sola jam docet, an species quaedam floreat e ramulo 

 novello v. ex ligno vetusto: cymae singulae pl. m. multiflorae semper sunt propriac inno- 

 vationibus, cymae racemosae v. fasciculatae ligno vetusto. Adsunt etiam species non paucae, 

 ubi uterque modus florendi provenit: cymae singulae ex innovationibus, fasciculi ex ligno 

 vetusto. 



Flores in longe numerosioribus isomeri sunt, in multis tetrameri, in permultis penta- 

 meri, in aliis 4 — 6-meri, intermixtis tarnen ubique paucis heteromeris, v. gr. 3- v. 5-meris 

 in specie rite 4-mera et vice versa. Adsunt ubi petala cum calyce isomcra, carpella vero 

 numerosiora, v. gr. in I. spicata Bl. ubi in fl. 4 — 5-mero carpella 10 — 16, I. fragüi 

 Hook, f., I. sulcata Wall., I. macrophylla Wall., ubi calyx et corolla 4 — 6-mera, carpella 

 vero 5 — 8; I. Wallichi Hook f. habet drupain 12-pyrenam. I. cymosa Bl. florem femi- 

 neum calyce 5-lobo, corolla 6 — 8-phylla, drupam 8-pyrenam, I. sclcrophylla Hook. f. 

 calycem 5-lobum, petala numerosa habere dicitur. Quae omnes anomalae inter Indicas et 

 Sundaicas inveniuntur, non vero inter Americanas. Differentiae in numéro partium flora- 

 lium tarnen nimis vagae, neque cum habitu proprio consociatae, ita ut pro generibus vel 

 imo sectionibus propriis discernendis non amplius habeantur idoneae. 



Idem valet de forma pyrenarum, quae occurrunt laeves, 1- v. pluricostatae vel angu- 

 latae in variis speciebus interdum quam maxime similibus, neque desunt Stirpes ubi in 

 eadem drupa pyrenae laeves v. obscure costatae inveniuntur. Semen vero semper laeve est. 



Omnes Ilices stamina habent calyci v. corollae isomera. 



Ab Ilice vix differrc dicunt Byroniam (B. sandvicensem A. Gray et B. taitensem A. 

 Gray) staminibus quam petala duplo numerosioribus vel cum petalis isomeris, et pctalis 

 carpellisque numerum sepalorum superantibus. 



Specierum notarum computatio. 



Sedes generis principalis est Brasilia cum Guyana, unde Reissek in Martii fl. Brasil, 

 enumerat species 63, quibus scrius addidit 4 e collect. Riedeli et Sprucei herbarii horti 

 Petropolitani 1 ), 67 igitur. Antea e Rebuspublicis Andinis species 8 ad collectanea Hum- 

 boldti et Bonplandi edidit Kunth, postea 2 descripsit Bentliam (J. polyphyllam et 

 7. unifloram); Cl. Gay vero in fl. Gliüena nullam llicem habet, neque Weddell in fi. An- 

 dina (incompleta) ullam delineavit. 



Ex India occidentali a Gsisebach enumerantur 10. 



1) Quas infra diaguosibus illustravi. 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences, Vllme äerie. 



3 



