20 



С. J. Maximowicz, De Coeiaria, Ilice et Monochasmate 



Generis subdivisio. 



Quum characteres ex numéro partium floris, ex pyrenarum superficie, ex drupae colore 

 sumti, nimis incerti et variabiles iidemque in paucissimis Ilicihus complète noti sint, alii 

 meliores vero in genere nimis naturali desiderentur, formas mihi notas ex mero habitu et 

 modo inflorescentiae in sectiones disposui, quandam sectionem methodo artificiali subdivi- 

 dens. Non desunt tarnen séries specierum naturales, cliaracteribus certis vix circumscri- 

 bendae, quarum nonnullas indicabo, alias ob supellectilem incompletam inconfectas relinquo. 

 Ita Paltoriae omnes séries naturalis videntur, in Ilice séries très distinguendae: typus I. ro- 

 tundae (sp. 24 — 31, 33, 34, 47 — 49), typus I. cymosae (sp. 35 — 41), ille /. thyrsißorae 

 (sp. 42 — 44) et ille I. Dahoon (sp. 56 — 62), reliquae paucae typos proprios sistere viden- 

 tur. I. neocaledonicä denique melius inter Aquifolia militaret, nisi specc. ante oculos 

 locum intra llicem postularent. Inter Aquifolia bene cognoscuntur: typus I. Macoucouae 

 (sp. 63 — 79), séries specierum 88 — 95 quam Mate appellare possumus, typus /. latifoliae 

 (sp. 96 — 101) et Aquifolia vera (sp. 102 — 107). Prinos nostra, ex natura foliorum statim 

 nota, tarnen per I. pubescentem ad typum 1. vestitae (sp. 52 — 54) inter Bices accedit. 

 /. rugosa, Paltoriis proxima, ob similitudinem cum I. angustissima inter Aquifolia retenta est. 



Sect. 1. Paltoria. Frutices (v. arbusculae parvae) ramosissimi, parvifolii, semper- 

 virentes, foliis densis patentibus coriaceis, saepe punctatis, non spinososerratis, floribus, 

 ultimis 3 cxceptis, in innovationibus ortis pedunculatis 4-meris(in duabus speciebus 5-meris). 



Sect. 2. Hex. Arbores v. rarius frutices elatiores, foliis majusculis v. magnis, per- 

 sistentibus, coriaceis v. cbartaceis, integris v. serratis, serraturis ne juventute quidem spi- 

 nosis, ex innovationibus simul cum foliis juvenilibus flores evolventes. Flores saepius plus 

 quam 4-meri. 



Sect. 3. Aquifolium. Arbores v. frutices vulgo altiores foliis majusculis v. magnis per- 

 sistentibus coriaceis raro cbartaceis, saepe spinososerratis, cymis aggregatis e ligno vetusto 

 ortis, accedentibus passim singulis simplicibus ex innovationibus, floribus saepius 4-meris. 



Sectio haec ex serraturis foliorum inermibus et spinosis in duas séries dividitur, qua- 

 rum posterior per species I. Aquifolio proximas ad llicem ex typo I. Dahoon propius acce- 

 dit ob flores simul ex ligno vetusto et novello ortos, sed in Aquifolio posteriores rari, in 

 Dahoon vero praevalentes. 



Sect. 4. Prinos. Arbores v. frutices foliis deciduis membranaceis, floribus saepius 

 5-meris ex innovationibus ortis, drupis succulentis. 



