48 



С. J. Maximowicz, De Coriaria, Ilice et Monochasmate 



Sect. 4. Prinos. 



§ Prinos foliis décidais, et § Prinoides A. Gray, 

 a. Flores secus innovationes elongatas. 



23. I. serrata Thunb. 1. c. 78. Arbor fere a basi ramosissima, tota glabra, ramulis 

 novellis angulatis; foliis subtus elevatoreticulatis ab ovato- in lanceolato-ellipticura vergen- 

 tibus, basi pl. m. acutis, apice inferioribus acutiusciüis, reliquis acuminatis, argute sub- 

 inaequaliter serrulatis serraturis acuminatis porrectis; floribus parvis saepissime 4-meris; 

 cymis 3 5 — 6-floris, saepius binatis (10 — 12-floris) brève pedunculatis, Ç subsessilibus 

 saepius 1- (2 — 3-) floris, pedicellis flores vix aequantibus ; calycis lobis deltoideis acutis, 

 corollae partitionibus late ovaliellipticis, 3 antheris filamenta subduplo, Ç vix superantibus; 

 drupa coccinea succosa globosa, stigmate convexo apiculata, 4 (rarissime 3, 5-) pyrena, 

 pyrenis crustaceis dorso convexis laevibus. Thunb. 1. c. et icon. ined.! — nec Miq., nec 

 Sieb. Zucc. I. argutidens Miq. Versl. en Mededeel. 1. c. 84. Fr auch, Savat. 1. с. I, 76. 



In Japonia (Siebold! $ et frf. in herb. Lugd. Bat.), ins. Nippon (Thunberg! $) in 

 vulcano Fudzi yama, silvis altis atque regione fruticum, frequens, medio Novembri fructif. 

 (ipse); Kiusiu, princip. Higo, prope Ko-isi-wara, circa oryzeta sparsa, fine Junii fl. 3 

 (ipse). — Incolis ins. Kiusiu audit ut sequens, a qua non distinguitur, ex Siebold (teste 

 Miquel) unu modöki (anne inu modoJci i. e. modoki canina?). 



Icon manuscripta, in bibliotheca horti Petropolitani servata, speciminis herbarii Thun- 

 bergiani prototypus exactus, et descriptio autoris bona, praeter mensuras falsas. Ita 

 Thunberg folia semipollicaria dicit, ubi talia tantum inter infima ramulorum inveniuntur, 

 superiora vero ly^-pollicaria sunt; petioli apud Thunbergium lineales etiam tantum in 

 foliis infimis, in reliquis autem 2 — 3-lineales; pedicelli semilineales descripti omnes lineales 

 v. 1 1 / 2 -lineales delineantur. Quas vero mensuras correctas si adhibemus, tum inter specc. 

 parvifolia supellectilis nostrae exempla simillima inveniemus. Ceterum 7. serrata sequenti 

 tarn similis, ut tantum différât glabritie perfecta, floribus 4-meris, 3 magis numerosis pe- 

 dunculo distincto. Cetera vero omnia sequentis et mensurae partium, florum fructuumque 

 color eadem. Specimina microphylla tarnen in I. serrata frequentiora videntur. 



24. I. Sieboldi Miq. Versl. en Mededeel. 1. c. 84. Frutex v. arbor ramis cinereis, 

 novellis angulatis cum foliis utrinque pedicellis calyceque pl. m. pubescentibus; foliis subtus 

 elevatoreticulatis omnino praecedentis; floribus parvis 5- (4, 6-) meris lilaçinis ; cymis 

 subsessilibus, 3 1 — 6-floris, 9 1 — 3-floris, pedicellis florem vix aequantibus; calycis lobis 

 deltoideis acutis, corollae triplo longioris partitionibus ovatis antheras filamento subbreviores 

 superantibus, ovario fl. $ subgloboso, stigmate crasso sublobato vix angustiore; drupa prae- 

 cedentis 5- (4, 6-) pyrena, pyrenis I. serratae. Miq. Prol. 268. Franch. Savat. 1. c. 77. 



