14 



J. F. Bbandt, 



Hue spectat secundum Blainvillium (Ostéogr.) etGaudry il. l.p. 163) scapulae frag- 

 mentum, a Kau pi о (Bescript. d. oss. foss. d. Mus. d. Darmstadt 1832. p. 13. Tab. V. Fig. 

 5) descriptum, quod Pictet (Paléontol. 2. éd. T. I. p. 277) Macrotlierio adjungeret, deinde 

 secundum Gaudry radius et carpus pariter a Kaupio descripti (Suppl. Tab. IL Fig. 3) 

 пес non phalanx illa bifida, quam ipse Kaupius serius (1837) Edentato vindicavit. (Gompt. 

 rend, de VAcad. d. Paris, Vol. IV. p. 527) quaeque secundum Pictet 1. 1. ad Macrotherium 

 referenda esse videtur. 



Ossa metacarpi et metatarsi brevia, prope Chevilly reperta, a Blainvillio (Ostéogr.) 

 Binothério tributa, secundum Gaudry (p. 164) haie animalium generi pariter haud vindi- 

 cari possunt. 



Ulna et radius Binotherii ab Andr. Wagnero (Abhandl. d. Ыпіді. Ъаіг. Äkad. d. 

 Wissensch. 1860. Bd. VIII. p. 144) commémorât! secundum Gaudry (p. 164) ad genus 

 Ancylotherium sunt referenda. 



Extremitatum ossa una cum maxillarum fragmentis, quibus dentés molares insident, in 

 Nova Hollandia eruta, ab Owenio primum (Annales of nat. hist. 1843. p. 7. Blainville, 

 Ostéogr. Binotherium. Pl. II) Binotherio australi adscripta observante Blainvillio (Ostéogr. 

 p. 57) et concedente Owenio ad Mastodontum speciem aptius erant referenda (cf. infra). 



Sunt vero alia ossa, quae omnino, magna ex parte saltem, Binotherio vindicanda esse 

 videntur. 



Hue spectat fémur maximum Eppelsheimse, secundum Kaupium cum cranio repertum, 

 cujus gypsei ectypi in pluribus Museis una cum cranio exstant (cf. Blainv. Ostéogr. p. 30 

 et 51. Pl. II). 



Ut supra jam vidimus, Blainvillius (ïb. p. 28) ossa plura ibi enumerata ad cranium 

 non spectantia sic dicti régis Teutobochi ad Binotherium refert. etiamsi alia eorum loco 

 alio (Nouv. Ann. d. Mus. cf. supra) Mastodonte omni jure tribuerit. Affert quoque p. 25—31, 

 vertebras et varia extremitatum ossa, vel fragmenta eorum, de quibus ipse confitetur, ea 

 ipsa pro certo Binotherio vindicari non posse '). 



Blainvillius praeterea p. 53 de Binotherii reliquiis a Lartet missis (dentibus et ul- 

 nae fragmento) loquitur. Ipse quoque Lartet {Notice sur la colline de Sansan Auch. 1851) 

 de extremitatum fragmentis disseruit. 



Laurillard (Bictionn. dliist. nat p.d'Orbigny Binotherium) tibiae 0,67 w longae men- 

 tionem fecit. quam Binotherio adscribit. 



Jourdan Museo Parisiensi ulnae inMuseo Lyonensi servatae gypseum ectypum misit. 

 (Gaudry, Pal. Géol. Att. p. 164.) 



Hensel (1. 1.) in Museo palaeontologico Monaeensi astragalum, os cuboideum et os se- 

 milmare, porro os midtangulum minus et hamatum Binotherii observavit. Diameter ossium 



1) Gervais (Zool. et Pal. S éd. j). 70) ad hanece cnutroversiam dijueiieandam affert: ossium dictoium magnam 

 saltem partem Dinotliério esse tribuendam. 



