12 



J. F. Brandt, 



quam molares praebuerunt, magis sensu Iongitudinali erat evoluta, quare longior, sed angu- 

 stior, in Universum tarnen, ut videtur, major, quam in Elephantis et Mastodontibus conspicitur. 



Molares lactei seu decidui in utriusque maxillae utroque latere terni conspiciuntur et 

 inde a primo, reliquis minore, ad tertium magnitudine gradatim augentur. 



Molarium lacteorum maxillae primus coronam triangulärem, subbilobam, cristatam, 

 cum crista marginali possidet. — Secundus quadrangularis est et in corona juga transversa 

 bina ostendit. — Tertius coronam quadrangularem quidem, sed longiorem quam latam et 

 jugis transversis tribus munitam praebet. 



Molarium lacteorum mandibulae primus lobatus loboque majori munitus est. — Se- 

 cundus coronam longiorem quam latam, subtetragonam quidem, sed antice angustatam supra 

 eminentiis binis transversis munitam exliibet. — Tertius coronam similem quidem, sed 

 parte anteriore minus angustatam et in facie superiore eminentias transversas très cavitate 

 sua antrorsum, non, ut in maxillae molaribus, retrorsum directas, manifestât. 



Pone molares lacteos persistentium primus et dein secundus exoriebatur. Post mola- 

 rium persistentium secundum ex alveolo emersum molares lactei evanuerunt. Lacteorum pri- 

 mus a molari persistente non supplebatur. Lactei secundi et tertii locum autem praemola- 

 res bini, sicuti omnes molares sensu verticali emersi occuparunt. Quo facto reliqui très mo- 

 lares, i. e genuini emergebant et una cum praemolaribus, ut in longe pluribus herbivoris, 

 in alveolis per longum saltem temporis intervallum perstiterunt. Dinotheria adulta igitur 

 secundum Lartet praemolares ||-, molares genuinos vero ||, quare in Universum || eo- 

 dem tempore praesentes possidebant. 



Quenstedt (Jahreshefte d. Vereins f. vaterl. Naturk. in Würtemh. Jahrg. IX. Stuttgart 

 1853. 8. p. 66) Dinotherio molares || tribuendos esse putat. Mandibulae molares a Quen- 

 stedtio observati seriem sensu Iongitudinali 16" 10'" longitudinem praebentem obtulerunt. 

 Dentium anterior (coronam conicam appendice triangulari auctam possidens) l" 4"', secun- 

 dus 2" 5'", tertius 2" 9"', quartus 3" 6"', quintus 3" 3'", sextus 3" 7"' longitudinem osten- 

 dit. Magnitudini modo prolatae respondent molares maxillae, quos inter invenitur molaris 

 anterior (sextus 2" l'" longus, l"8'" latus, ut videtur, biradicatus, cristis tuberculosis binis, 

 vallo Iongitudinali profunde sejunctis, munitus. Cristarum una altior, tuberculata, altera vero 

 humilior et biloba apparet 



De Binotherii gigantei auditus organi partibus osseis, praesertim de labyrintho ejus, 

 eximie egit III. Claudius (Das Gehörlabyrinth von Dinotlierium giganteum, Cassel 1864. 4. 

 p. 9) et ipsum praeterea labyrinthum in Tabulae additae figura 9 et 10 una cum Elephantis 

 indici (fig. 7, 8), Tapiri americani (fig. 5, 6), Suis scrofae domestici (fig 3, 4) et Hyracis 



1) De Dinotlierii dentibus cf. scripta Kaupii, H. v. 

 Meyeri, Blainvillii, sed praesertim Lartetii (Den- 

 tit. de Proboscidiens foss. Bull. d. I. soc. géol. de France, 

 2 sér. T. XVI p. 477 sqq.). — Quod attinet ad molarium 



figuram molares Mastodontis (Trüop ], odontis) Borsoni 

 Hays cf. Gastaldi, Cenni sni vertebrate fossili del Pie- 

 monte, Turin 1858. 4. p. 47, 67. Tab. VII, Fig. 9—10. 

 Lartet ibid. p. 483 ad dinotherinos satis inclinant. 



