De Dinotheriorum génère Elephantidorum Familiae adjungendo etc. 



11 



Maxilla non solum laniariis, sed etiam incisivis in adultis caret 1 ). Quod attinet ad in- 

 cisives laniariis similes in pullis eorum vestigia forsan aderant. Mandibulae symphysi elon- 

 gatae, deorsum curvatae vero inseruntur incisivi bini, laniariis similes, maximi, conici, com- 

 pressé sub basi recta retrorsum curvati, deorsum direct^ interstitio angusto basi sej'uncti, 

 apicibus in adultis 6" intervallo distantes, qui in parte basali cavitatem conicam, pulpa nu- 

 tritia impletam, fovent, quare continue crescunt. Secundum Lartet (p. 471) eorum sub- 

 stantia in sectione transversa in eo differret, quod striis illis, in Elepliantorum et Mastodon- 

 tum incisivis superficiem reticulatam formantibus, careat. 



Molares persistentes radicibus sejunctis veris muniti minores quam in Elepliantis et 

 Mastodontibus sunt et semper in adultis omnes simul ex alveolis exserti numéro quinario 

 (Каир, Lartet etc.) in utiïusque maxillae utroque latere inveniuntur. Molares, quorum duo 

 anteriores praemolares nominari possunt, omnes simplices sunt, sed coronam plus minusve 

 quadrangulam, basi tumidam lateribusque convexam facie superiore vero eminentiis (jugis) 

 transversis simplicibus, basi incrassatis, subparallelis, biuisvel interdum ternis, triangulari- 

 bus, compressis, margine libero, angusto, plerumque simplici, raro in medio impresso, sta- 

 tu integro crenulato obsessam praebent. Praeter eminentias seu juga, quae vallibus trian- 

 gularibus sejunguntur, dentium singulorum coronae anterior et posterior, minus etiam in- 

 terior, faciès marginem in cristulam, haud raro crenulatam, plus minusve prominentem ele- 

 vatum offert. In coronis ex alveolis exsertis, e substantia ossea et vitrea tantum compositis, 

 incrementum non amplius exstitit. 



Molarium persistentium genuinorum superiornm seu maxillariura coronae , excepto 

 primo molari, aeque longae et latae sunt, deinde margines apicales récurrentes colliumque 

 seu jugorum cavitates pariter retrorsum directas ostendunt. Mandibulae molarium persisten- 

 tium coronae contra (molari vero 1 excepto) semper longiores quam latae inveniuntur earuin- 

 que margines apicales et juga cum ipsorum cavitatibus antrorsum vergunt. Molarium supe- 

 riorum primus (i. e. praemolaris 1), reliquis minor, in corona juga duo brevia possidet, in 

 basi vero colle prominente circumdatur. In praemolari secundo, nec non in molarium genuino- 

 rum antepenuUimo et ultimo, juga bina transversa in corona observantur. Molarium genui- 

 norum primus (i. e. molariura seriei dens tertius) juga tria transversa possidet. Mandibulae 

 molarium persistentium primus (i. e. praeniolarium primus) sequentibus pariter minor, 

 lobum anteriorem prominentem, compressum ostendit. Praemolaris secundi. sicuti molarium 

 genuinorum antepenultimi et Ultimi, corona jugis binis, primi molaris genuini, i. e. tertii 

 dentis, vero ternis munita cernitur. 



Molarium coronae detritae taenias seu areas plus minusve elevatas, transversas, binas 

 vel ternas ostendunt, ab eminentiis seu jugis transversis effectas. Facies tritoria ceterum 



1) Dentés incisivi permanentes in adultorum specimi- 

 num cranio omnino non sunt observati; Blainvillius 

 vero de eorum vestigiis in pullis reperiendis loquitur. 

 Lartet (Blainv. Ostéogr. Dinoth. j)- Щ pariter de 



dente incisivo superiore hippopotameo simili loquitur. 

 Dentés incisivos maxillares,quos ab initio К aupi и s {Foss. 

 d. Darmstadt, Heft I) Dinotherio adscripserat, ipse se- 

 rius Mastodonti viudicavit. 



