De Dinotheeioeum geneee Elephantidoeum Familiae adjungendo etc. 7 



Claudius in Dunkeri et v. Meyeri Palaeontographicis 1864. p. 68 labyrinthum 

 Dinotherii glgantei describens animal dictum pariter Elephantidis appropinquavit. 



E. Haeckel (Allgemeine Entwickelimgsgesch. d. Organismen. Jena 1866. Bd. II. 

 p. CXLVII) Dinotheria pro divisionis (Gonyognatha) et familiae (Dinotherida) peculiaris 

 membris sine ulla causa declaravit. 



Quenstedt (Handb. d. Petrefactenkunde 2. Aufl. Tiïb. 1861. 8. 8. 63) adhuc dubius 

 haeret: num Dinotherium Pachydermatihus aut Cetaceis sit adnumerandum. 



V. Carus (Handb. d. Zool. Bd. I. Leipzig. 1868. 8. S. 140) Dinotheria Elephantidis 

 in nota quidem adjunxit, sed, ob extremitatum ossa ipsi ignota, pro forma inter Sirenia et 

 Proboscidea intermedia declaravit. 



In tali variorum, imo illustrissimorum, naturae scrutatorum de Dinotherii affinitatibus 

 opinionum dissensione disquisitiones osteologicae comparatae novae, quam maxime speciales, 

 etiamsi ad cranium potissimum spectent, vix superfluae esse videntur. 



Caput IL 



Dinotherii cranii descriptio l ). 



Dinotheriorum cranium 1 ) obiter visum adspectum peculiarem, imo alienum, omnino ex- 

 hibet. Accuratior tarnen ejus consideratio et cum variorum aliorum mammalium berbivoro- 

 rum cranio comparatio manifestât, cranium dictum formis ipsi propius connatis minime ca- 

 rere, imo potius non solum secundum typum generalem in Elephantis, et praesertim Masto- 

 dontïbus, obvium in Universum esse constructum, et habitu toto multo magis ad modo dicto- 

 rum animalium cranium quam ad manatinum accedere, sed etiam singulorum ossium ratione 

 elephantini et praesertim mastodontini indolem manifestare, ab aliorum mammalium cranio 

 igitur satis differre. 



Dinotherii cranium nominatim lias, quae sequuntur, notas offert, quibus primo intuitu 

 elephantino et praesertim mastodontino simile apparet. Ambitus et latitudo ejus sunt in- 

 signes. Facies superior partis frontalis non solum latissima, sed etiam satis tetragona, et 

 plana conspicitur. Pars facialis tetragona parti frontali latissimae latitudine subaequalis, 

 sensu transverso evoluta et horizontaliter expansa, supra in medio fossa (aperturae nasalis 

 supra apertae partem ante frontem sitam referente) verisimillime proboscidis musculorum 

 insertioni destinata, impressa, anteriore margine vero truncata invenitur. Narium aperturae 

 externae pars superior sensu transverso evoluta ante ipsam frontem sita est. Mandibulae 



1) Dinotherii cranii singularumque ejus partium figu- 

 ras, ut notum, dederunt Klipsteinius et Kaupius 

 (Abbildung и. Besehreib. d. Schädels vom Dinotherium 

 giganteum. Darmstadt J 836. 4. Atl.fol. — Kaupius, Os- 

 semens fossiles. II. 1 — 4. Taf. 1 — 5 et addit. Tl. 1 et 2. — 



Blainville, Ostéograph. Dinother. PI 1 — 3. — Dinotherii 

 cranii figurae Kaupianae ceterum in variis operibus sunt 

 repetitae, е. c. Compte rend. d. VAcad. de Paris, 1S37, 

 Bronn Lethaea, Owen Palaeontölogy etc. 



