4 



J. F. Brandt, 



sur l. fossiles d. Sansan, Comp. rend. 1837, Sept.) enim de Manatis generis Dinotherium 

 pariter disseruit. 



Straussius (Compt. rend. 1837, Mars. T. IV. p. 421, 529; Froriep, N. Notiz. IL n. 

 31, p. 133) Dinotheria animalium aquatilium familiae propriae Cetaceis (Sireniis) simili, 

 Hippopotamis cognatae, transitum ad Pachydermata paranti, adscripsit. 



Kaupius (Compt. rend. d. VAcad. d. Paris, 1837. T. IV. p. 527; Froriep, N. Not. 

 T. II. ». 31. p. 133; Oken, Isis 1838. p. 594) de variis opinionibus a naturae scrutato- 

 ribus Parisini s modo allatis ad Binotherii affinitates et indolem spectantibus disserens ani- 

 mal dictum aquaticum quidem, non autem Cetaceum, sed Tapirorum formam minus perfec- 

 tam, Hippopotamis parallelam, exbibens fuisse declaravit. 



Eichwaldus anno 1833 (Nov. Act. Caes. Leopold. Vol. XVII. P. IL p. 739) Tapi- 

 rum suum proavum Binotheriorum generi adjunxit et molares, quibus nititur, figuris quinque 

 illustravit. — Quinque annos post in tractatu de Binotherüs rossicis (Bullet, sc. de VAcad. 

 Imp. d. sc. d. St.-Pétersb. T. IV. 1838. p. 257, L'Intitut VII. 1839. п. 285. p. 192) quod 

 ad Bmotheriorum indolem et affinitates Blainvillio annuit, in Lethaea rossica (Bern, pé- 

 riode III, 1853. p. 341) Genus Binotherium Sireniorum familiae, Pacliydermatïbus adscrip- 

 tae, insertum et Rhytinae antepositum invenimus. 



Jaquemin (Mémoire s. I. Pacliyd. foss. in Guerin Magaz. d. Zool. 1837, p. 18 — 20) 

 genus Binotherium inter Bhinocerotum et Elasmotherii genus posuit, p. 23 sqq. vero Bino- 

 therii gigantei cranium descripsit et figuris illustravit. 



Desor opusculum de Binotherio publicavit sub titulo: Notice sur le Binotherium gigan- 

 teum: quadrupède mammifère antédulivien d'une taille colossale à Paris 1837. 4. — Caneto 

 (Annales de philosophie chrétienne, juin 1837) molarem Dinotherii describens in nota varias de 

 hujus animalis classificatione opiniones exposuit. 



Каир (Akten der Urwelt, 1842, p. 52) Binotherium Pachydermatihus adjunxit.' 



Holl (Petrefactenhunde, 2. Ausg. 1834. p. 59) Binotherium Tapiri gigantei nomine ad- 

 buc descripsit. 



Blainvillius (Ostéogr. Binother. p. 17, 19, 59) quam 1, 1. proposuerat de affinitate 

 sententiam commutans et ossa celeberrima sic dicta régis Cimbrorum Teutobochi de 

 Cbaumont (p. 2, 28 et 56) i. e. mandibulae, fragmenta duo, vertebras duas, scapulae par- 

 tem, caput humeri, costae particulam, femur, tibiae partem, astragalum et calcaneum Bi- 

 notherio vindicans 1 ), Binother ia inter Mastodontes et Sirenia intermedia, Ulis vero affmiora 

 et pariter pedibus quatuor pentadaetylis, elephantinis longioribus, munita fuisse exhibet. 

 Affert deinde (p. 59) Lartetimn, qui ossa extremitatum anteriorum hippopotameis similia 

 reperit, in litteris Binotherium Pachydermatihus, loco speciali tarnen non indicato, adjungere. 



1) Ossa sic dicta régis Teutobochi, quae Blainvil- 

 lius (Nouv. Ami. d. Muséum IV. p. 37) descripsit et ib. 

 in Tab. V. repraesentavit, ut ipse concessit, sine dubita- 



tione Mastodontis ex parte erant, non Dinotherii, alia vero 

 Teutobocho pariter tributa, secundum Gervais re vera 

 sunt DinotJierina. 



