2 



J. F. Brandt, 



nedy (Neue philosoph. Abhandl. d. bairischen Akademie d. Wissensch. Vol. TV. p. 5, mit 2 

 Tafeln) tarnen molares très in Bavaria anno 1762 repertos animalis exstincti mamonteo et 

 mastodonti (ait dem Ochsenvater d. Louisianer) similes fuisse putavit, rectius igitur quam 

 successorum multi, quibus adnumerandus ipse Cuvierus, de dentium notione judicavit '). 



С u vier us scilicet ab initio (Extrait d'un Mémoire sur les ossements fossiles de qua- 

 drupèdes (Bidlet. d. I. Soc. philom. n. 18, Vendém. an VI (1798) molares binos, animalium 

 nullo similes, ultimo molari mandibulae Uhinocerotis parum approximatos esse statuit. In 

 tractatu altero [Bidlet. d. I. Soc. philom. n. 34 en Van VIII) mandibulae fragmentorum a 

 Joubert descriptorum adspectu commotus ossa dicta Tapir orum speciei giganteae tribuit. 

 Idem fecit in epitome (Extrait d'un ouvrage sur V espèce de quadrupèdes fossiles publ. en Van 

 IX (1801). In programmate, quod mihi ad manus non est, deinde Annal, du Muséum d'hist. 

 nat. T. III. 1804, p. 138. molares dictos in Gallia repertos et fragmentum molaris lactei loci 

 ignoti Musei Parisini animali magno Tapiro vicino (Tapir gigantesque) tribuit. In nova (secunda) 

 operis sui {Recherches sur l. oss. fossil, à Paris 1822, 4. T. II. P. 1. p. 165) editione 2 ) 

 Cuvier longe completius de molaribus repertis disserens, nominatim de molaribus a Reau- 

 mur, Kennedy et Sömmering descriptis aliisque Viennae servatis, nec non in provincia 

 Arriége, prope Chevilly (Beauce), prope Orléans et in provincia Loire-et-Cher serius de- 

 tectis verba fecit eosque pariter Tapiro giganteo vindicavit. In quarta operis laudati editione 

 T. III. 1834. p. 368 de Tapiro giganteo repetita sunt, quae in secunda editione dixerat, ad- 

 dita tarnen observatione se molaris ectypum gypseum a Schleiermachero accepisse, cujus 

 iconem Pl. 74 Fig. 3 expressam conspicimus. 



Duos circiter annos ante ipsius decessum Cuvierus mandibulae gypseum ectypum a 

 Kaupio accepit et genus Binotherium agnovisse videtur. Cf. Observationem Laurillardi 

 in quarta editione operis Rech. s. I. oss. foss. T. III. 8. p. 327. 



Kaupius scilicet, cui animalis a Cuvier о Tapiri gigantei nomine propositi mandibu- 

 lam cum dentibus molaribus et incisivis maximis prope Eppelsheim effossam observare con- 

 tigit, jam in literis Conventui naturae scrutatorum germanicorum Berolini 1828 versantium 

 datis Tapirum giganteum pro typo generico peculiari, inter Tapiros et Hippopotamos forsan 

 collocando, Binotherii nomine declaravit (Oken, Isis 1829, p. 401). 



Nihilominus tarnen Eichwaldus (Zool. spec. III, 1831, p. 353, n. 4) Binotherii (quod 

 serius proavum vocavit) molarem Tapiro proavo adhuc vindicavit Naturhist. Skizze p. 239 

 laudans. 



H. v. Meyer (Nov. Act. Acad. Gaes. Leop. T. XVI, p. 487) Binotherium bavaricum 

 proponens Binotheria p. 490 incisivorum mandibulae ratione Rhinoceroti incisivo similia in- 

 venit et Palaeontologica Francfurt. 1832. 8. S. 77 Binotheriorum genus inter Rhinocerotes et 

 Elasmotheria collocavit. 



1) Molares dicti sunt iidem, quos serius Sommer in- 

 gius (Denkschr. d. königl. bair. Alcad. d. Wissenschaft, f. 

 1818. S. 30, S- 17) denuo descripsit et (ib. Tab. 1—2) de- 



pingendos curavit. Ipse Sömmeringius praeterea de 

 molaribus aliis in Museo Viennensi servatis loquitur. 

 2) Editiol, quod valdopere doleo,Petropoli desideratur. 



