72 F. J. Ruprecht. 



Betula tianschanica :: . Arbuscula ultraorgyialis ad rivalos cum Salicibus in reg. sub- 

 sylvatica proveniens. Folia Б. albae, sed squamae omnino aliae. Ameuta fruct. erecta vel 

 cernua %" longa vel breviora, o" lata vel angustiora in pediccllis 1 — 2'"; squamae patulac, 

 sed non recurvato-squarrosae. Propter amenta brevia et squamarum lobos adscendentos 

 valde similis В. Maximowiczii, sed squamae margiue distincte ciliato-puberulae et nuculae 

 lato-alatae. Convenit cum B. tortuosa Ledeb. ex subalpinis altaicis: amentis crassis abbre- 

 viatis, squamis profunde trifidis vel partitis, lobis ciliatis lateralibus adscendentibus , sed 

 differt : foliis rhomboideo-deltoideis acuminatis B. albae, numquam obtusis et grosse ineiso- 

 dentatis, forte etiam nueulis nondum quidem plene niaturis, \"' longis, 2 W latis, ala quid- 

 piam angustiori. Ceterum veram B. albam fructif. vidi ex alpibus alatavicis. 15 Jul. fr. 



Ephedra intermedia Schrenk ? nimis incompleta 7 Jul. fr. 



Juniperus Pseudo-Sabina Scbrenk. 15, 22 Jul., 12 Aug. fr. —20 Jul., 19 Aug. steril. 

 — var. lepidocarpa: fructus nigri coeruleo-pruinosi , vertice non laeves, sed apiculis brac- 

 tearum aliquot mucronatis, ceterum in medio et inferius laeves. 9 Jul. fr. 



Picea tianschanica *. Folia interdum 1" longa, saepius % — V/ vel imo breviora, ut in 

 P. Schrenkiana F. et Meyer, cui proxima, sed optime differt: squamis coni et seminibus. In 

 P. Schrenkiana coni fere cum P. obovata conveniunt cxceptis squamis paulo latioribus et 

 margine irregulariter crenulatis. In P. tianschanica squamae latiores margine distincte ! in- 

 crassato, magis concavo obscure crenulato; squamae subtus coloratae ! fere coccineae, ver- 

 sus marginem lougitudinaliter nervoso-striatae !, supra vero versus marginem rubro-fuscae ! 

 et in loco alarum delapsarum pallidae! ; nuculae 2"' jiallidae, griseo-maculatae !, ala rosea! 

 nec pallide fusca. P. Khutrow Roy le pariter squamas subtus nervosas habere videtur ex tig. 

 Royle, sed fissae sunt, coni duplo longiores et crassiores, nuculae atrocoeruleae , ala Havo- 

 fusca. 15 Jul. steril. 12 Aug. cum cono fruct., sed embryonem in nueularum cavitate evo- 

 lutum non reperi. 



Cynomorion purpureum Micheli 1729, üg. 12 repetita apud Lainarck, Descouritlz tab. 

 96 et alios, repertum in litoribus Mauritaniae ad radices Lentisci, Myrti aliorumque fru- 

 ticum. Linnaeus plantain sibi ignotam ex opere Michelii hausit, cujus nomenclaturam rejecit 

 et in Cynomorium coccineum mutavit. Comparatis descriptionibus et figuris analyticis Ri- 

 cliardi 1822 in Mem. Mus. VIII, tab. 21 (e planta aegyptiaca) et Weddell 1850 inAnn.sc. 

 nat. XIV, tab. 11, fig. 43 —47, crederes, diversas species confusas fuisse. Figurae reliquae 

 antiquiores parum docent. Boccone primus habuit a Bonamico e scopulis Melitae, ubi mari- 

 timis fluetibus continuo irrigatur et tantum aestate provenit; prima ejus figura cum des- 

 criptione édita 1674 ut «Fungus typhoides coccineus melitensis ; si clavam, dum viret, digitis 

 premas, veluti sanguineum succum fundit , grana matura Panici (miliacei) undique colore 

 coccineo splendent.» Tilli 1723, tab. 25 statum juniorem tuberosum parasiticum delineavit, 



