38 



WILD LIFE PROTECTION FUND 



Mens kan dus sien dat ons met meer dan gewone 

 moeilikhede to kampe het. Bij die reeds aangehaalde 

 moet nog gevoeg word die uitbreiding van die beskawing 

 en die voortdurende inkrimping van die wild-veld, en dan 

 sal die leser onse ontmoediging begryp. 



Ik sal nou probeer om 'n korte oorsig te gee van die 

 teenwoordige stand van party van onse meest seldsame 

 wildsoorte, en van die noodsakelikheid om hulle voor 

 uitsterwe te behoed. 



DIE WIT RENOSTER (Diceros simus). 



Die wit renoster word vandag in Suidafrika net nog 

 in Soeloeland gevinde. 



Enige jare gelede werd daar 'n spesiale reserwe vir 

 hulle ingestel. Dit word die "Mfolozi" — Reserwe genoem 

 en is gelee in die driehoek gevorm deur die Swart en Wit 

 Mfolozi-riviere. Dit loop tot omtrent twaalf mijl westelik 

 van die sameloop van hierdie en beslaat omtrent 75,000 

 akkers. Enkelemale trek een of twee riviere wit re- 

 nosters suidelik deur die wit Mfolozi-Rivier na die streek 

 bij die Gqokolweni-Bos. Daar lewe vandag alles tesame 

 omtrent nog dertig van daardie reusagtige diere in ge- 

 noemde streek, waar hulle afhankelik is van die genade 

 van die Natalse Provinsiale Administrasie. Dit lijk 

 twyfelagtig of daar van hulle sal oorbly na onse teen- 

 woordige geslagie! Die blanke settelaars in Soeloeland 

 (en veral die van die Empangeni — Nedersetting) lyk 

 vasbeslote om al die edele diere in die voormaalse wild- 

 paradys-Soeloeland-te verdelg ! 



Die stryd word elke jaar moeiliker en tensy die wild- 

 reserwes genasionaliseer word, soals in Noord-Amerika, 

 kan ons vaarwel se aan verskeie pragtige diersoorte. Die 

 Provinsiale Rade laat te veel die wildaangeleenhede oor 

 aan hulle kleine uitvoerende komitees, en die lede van die 

 komitees mag al dan nie belang stel in die beskerming 

 van wild. 



