DIE VERDWYNENDE SUIDAFRIKA- 

 ANSE WILD EN DIE NOODSAKE- 

 LIKHEID ON DIT TE BESKERM 



Direkteur van die Nasionale Dieretuin van Suidafrika, Pretoria; 

 President van die Transvaalse Wildbeskermings-V ereniging . 



-A- om 'n korte skets te skrywe oor die meer inter- 

 essante en skaarse wildsoorte van Suidafrika, met beson- 

 dere vermelding van hulle tenewoordige stand. Ek dosn 

 dit met des te groter plesier omdat die versoek uitging 

 van 'n man wat met moed en volharding gestrij het vir 

 die beskerming van wild op 'n gesonde, verstandige 

 manier. 



In Suidafrika skyn onse moeilikhede groter te wees dan 

 in die Verenigde State. Die moeilikhede het vir mij 

 partymaal so onoorkomelik gelijk, dat ik dikwels ernstig 

 daaraan gedenk het om die saak maar te laat vaar en te 

 erken dat ik die onder — spit gedelf had, maar mij Ameri- 

 kaanse vriende het mij so dringend aangemoedig dat ik 

 beweeg werd om mij poginge in die rigting voort te set. 

 Maar daar is een grote grondverskil tussen die twee lande. 

 Dit lyk of Amerika vir enige ernstige onderneming geld 

 bymekaar kan kry, terwyl ons hier in Suidafrika op ons 

 kniee moet smeek vir 'n paar pond vir enige doel van 

 wetenskappelike aard, of wat geen materiele voordeel 

 oplewer nie. 



Die Transvaalse Wildbeskermings-vereniging is maar 

 'n kleine genootskap met 'n geringe ledetal en swakke 

 fondse, maar op die Sentrale Bestuur sit desniettemin 

 manne wat veel van hulle vrye tyd bestee aan die werk 

 van die Vereniging. Tot hulle mag gereken word die 



Deur A. K. Haagner, Sc.D., F.Z.S. ens. 



was, werd ek versoek 



