BULLETIN NUMBER TEN 



23 



dadelik en deurtanstend gehandel word om hulle te behou 

 vir die dierewereld van hulle land van oorsprong. 



As toegelaat word dat hulle verdwyn, sal die volk 

 van Suid Afrika dit net eenmaal berou, en dit sol wees — 

 vir altyd. As daardie soorte eens verdwyn, dan kan hulle 

 nooit teruggebreng word nie. As julle 'n tweede Man- 

 churia wil he, 'n doodse, onaantrekkelike woesteny, laat 

 dit dan maar gaan soals dit nou gaan, dan sal julle die 

 doel spoedig bereik. 



Geen soort van dier was ooit te volop om deur die 

 mens uitgeroei te word. Denk aan die lot van die bison 

 en die trekduif in Amerika, en van die opregte kwagga 

 en die vormalige Blauwbok van Suidafrika. Vroeer was 

 daar miljoene van hulle en nou is daar net nog enkele 

 honderde bisons wat met groot moeite en onkoste gespaar 

 word, terwyl die trekduif geheel verdwyn is. Die Kwagga 

 en die Blauwbok is al ook reeds verdwyn. 



Met verskeie soorte van die Suidafrikaanse wild sal dit 

 net so gaan tensy strenge voorsorgsmaatreels geneem 

 word. 



Gee tog vir julle kinders en kleinkinders ook 'n kans 

 om wild in sy natuurlike staat te sien en nie net in 'n 

 museum. 



As die nou heersende omstanclighede net nog 'n paar 

 jaar langer duur, dan kan dit noodlottige gevolge he 

 vir verskeie van julle wildsoorte. 



Myns insiens is die enige middel om die toestand te 

 red, die absolute verbod vir 'n aantal jare om enige van 

 die skaarsere soorte wild dood te maak. 



As 'n wildsoort al byna verdelg is, dan is 'n swakke, 

 ondoelmatige beskerming geheel nutteloos, want dit mislei 

 die publiek om te denk dat die wild behou sal bly, terwyl 

 dit nie die geval is nie. 



