18 



WILD LIFE PROTECTION FUND 



EESKERMING EN UITROEIING VAN WILD OP 

 SUIDAFRIKAANSE PLASE. 



Gedurende die laaste twintig jaar was dit aan Ameri- 

 kaanse en Engelse soologe en jagters welbekend, dat vele 

 Afrikanerboere in Suidafrika met ywer en sukses op 

 hulle plase vele waardevolle troppe wild beskerm het, wat 

 anders uitgeroei sou geword het. Aan hierdie grote diens 

 wat hulle aan die wereld bewys het, dank ons vandag. na 

 ek verneem, die voortbestaan van sulke onskatbare dier- 

 soorte as die berg-sebra, bontebok, swart wildebees en 

 blesbok. Aan al daardie manne wat met ver — siende blik 

 en pliggevoel teenoor die dierewereld sowel als teenoor 

 die nageslag aan die soologie daardie dienste bewys het, 

 breng ons hiermee hulde! Ons wens dat alle wild- 

 houdende plase in die wereld aan hulle toebehoor! 



Maar nou kom ons op 'n ander en minder bevredigende 

 onderwerp. 



Die sorgwekkende agteruitgang van die Afrikaanse 

 wild maak die voorreg van die ou-tydse boer om vry en 

 te eniger tyd op sy eie grond te skiet, tot 'n ernstige 

 gevaar vir die weinig wild wat nog oorbly. Hierdie 

 skietvryheid het die boer dan nog meestal goed-geefs ook 

 aan sy vriende toegeken, met noodlottige gevolge vir die 

 wild. Die invoering van die wild-wette het hierin gewoon- 

 lik maar weinig verandering gebreng; want wie sal die 

 wet op 'n grote private plaas handhaaf, as die eienaar 

 self dit nie wil doen nie? 



Volgens vertroubare berigte kan die teenwoordige wild- 

 voorraad daardie toestaand nie meer verdra nie. 



Is die volk van Suidafrika dan so in die nood dat hulle 

 hulle pragtige, wonderbare wild-diere moet verdelg om 

 nie te verhonger nie? 



Dit kan tog nie wees nie ! Elkeen weet dat kos volop 

 is in Suidafrika, net as in alle andere behoorlik geregeerde 



