BROTÉRIA : SERIE ZOOLÓGICA 



[37] 



Ilujus aetatis characteres generales fuerunt aridae descriptiones fa- 

 bricianae et genera desumpta tantum ab habitu vel ab oris stru- 

 ctura ; ignorantia fere generalis metamorpboseos et biologiae ; de- 

 fectus scriptorum qui dipteris tantum studerent et monographias 

 scriberent, unam si demas a cl. Mikan de Bombyliis bohemicis 

 optime conscriptam. 



Aetas secunda sive media sive Meigeniana ab anno circiter 1805 

 usque paullo post annum 1840 prodit. 



Celeberrimus Meigen hac aetate veram et propriam diptero- 

 logiam condidit, genera et famílias praesertim secundum nervorum 

 alae directionem apte distinxit et species permultas descripsit, quas 

 per genera fere 300 distribuit. At cl. Meigen nomina sua pro ge- 

 neribus jam anno 1800 proposita postea fere omnia rejecit et in- 

 juste mutavit; quod in nomenclatura dipterologica maximam pro- 

 tulit revolutionem, cujus causa hodie scientia nostra valde laborat. 

 Praeclaro Meigen prope accedunt memoria digni Wiedemann, 

 Fallén, Macquart, Robi neau-Desvoidy, Dufour, Dalman, 

 Leach, Bouché, Schummel, Fries, Stannius, Thunberg, 

 A udinet-Serville, Say, Lamarck, Fischer, Eschscholtz, 

 Stephens, Curtis, Lehmann, Blot, Boisduval, Gené, Gim- 

 merthal, Joly, O. G. Costa, E. Blanchard, Hagenbach, etc. 



Aetas tertia sive moderna sive Loewio-Schineriana circiter ab 

 anno 1840 fere usque paullo ultra annum 1890 protrahitur. Dis- 

 tinguitur praesertim severa ac- praecisa generum distinctione, in 

 qua cl. Loew maxime praestavit, et conatibus efformandi naturales 

 classincationes quae partim supra evolutionis et larvarum characte- 

 res inniterentur. 



Prope Loew cl. Schiner locum habet qui cum fauna sua au- 

 stríaca opus adhuc non superatum dedit et ad diffundenda studia 

 dipterologica quam maxime contulit : ab eo enim originem trahunt 

 numerosissimae illae enumerationes systematicae dipterorum Euro- 

 pae, quae hujus aetatis notam quoque singularem praebent. At bo- 

 na studia monographica quoque abundare incipiunt, diptera exótica 

 paullo amplius studio subjiciuntur et animadversiones biologicae, 

 quae post têmpora Reaumurii et Degeerii potius neglectae 

 fuerant, in honorem redduntur. Hujus aetatis scriptores laudandi 

 sunt: Zetterstedt, Westwood, Rondani, Winnertz, Hali- 



