Disquisitioncs speciales de Rhinocerotihus Tichorhinis institutae non solum ad reliqua- 

 rum Rliinocerotidum extinctarum , sed etiam viventiuni accuratiorem considerationcm me 

 induxerunt. Inde apparuit nec primo nec secundo loco commemoratarum specierum quali- 

 tates naturales, fossilium praecipue, in variis Grayii scriptis sufficienter esse propositas. 

 Specierum viventium numerum enim nimis auxit, e contrario quod ad fossiles attinct de 

 Rhinocerote (Atelodo) antiquitatis et leptorliino Cuvieri pauca tantum annotavit, ita quidem 

 ut hune primum Rhinocerotis leptorliini, deinde Ceratorhini monspelliani nomine enumeraverit, 

 binis igitur generibus inseruerit, de reliquis speciebus fossiiibus autem prorsus tacuit. — 

 Quum scientia palaeontologica nostrae aetatis demonstret Rliinocerotidum species exstinctas, 

 nominatim ad Subgenus Tichorliinus spectantes, non solum cum aliis Rhinocerotibus diu de- 

 letis, sed etiam cum mammalibus aliis. adlmc existentibus ad Faunam quam dicunt asiatico- 

 curopaeam pertinentibus vixisse, Rliinocerotidum species exstinctae a viventibus in contem- 

 platione Familiae generali minime erunt excludendae, sed e contrario in ejus Synopsi com- 

 pletiore aequo jure affinitatis aut differentiae respectu locum systematicum commodum 

 occupare debebunt. Non solum igitur specierum numerum, sed etiam structurae diversi- 

 tatem augebunt, ita ut classifications quam maxime naturalis fundamenta inde derivari et 

 evolutionis familiae imago distinctior acquiri possit. Rliinocerotidum exstinctarum , nomina- 

 tim Ticlwrkinorum, reliquiae ceterum, ut arbitror, ad opinionem, a me quoque jam in variis 

 scriptis propositam, defendendam conferunt, re vera existere, inter animalia superiora sal- 

 tem, taies formas, quarum origo directa ex aliis plus minusve iis finitimis, vel ipsis cognatis 

 possit demonstrari, quum, ut e reliquiarum studio apparet, perlongissimum, imo indefinitum, 

 saeculorum spatium eandem structuram constantem varictati essentiali nullo modo obnoxiam 

 ostendant, qua de causa potius pro speciebus sejunctis, originariis (Urformen), genuinis 

 igitur (non a connatis derivandis), liabendae esse videntur. 



Notandum praeterea erit ad Rhinocerotum species, fossiles imprimis, distingueudas 

 craniis, vel saltem eorum fragmentis characteristicis bene conservatis opus esse. Dentés, 

 imo molares, soli enim, quamquam speciebus distinguendis frequentissime sunt adhibiti, 

 propter coronarum figuram admodum variabilem notas distinctioni specierum exactae suffi- 

 cientes haud praebent, ut, quod ad molares attinet, jam docuerunt H. v. Meyer, Gaudry, 

 Riitimeyer et Flower; ego vero in Atelodi Merckii historia in Academiae Petropalitanae 



Mémoires do l'Acad. Imp. des sciences, VII-me Série. \ 



