Tentamen Synopseos Khinoceeotidüm viventium et fossilium. 



15 



prorsus cmortuas esse, quod, ut notum, nee de asiaticis et europaeis adluic viventibus, 

 nec de emortuis pluribus, е. c. non de Tichorhinis et Elasmotherüs valet. 



Tapiros cranii cum Palaeotheriis similitudine et ex parte, sicuti Dinocerata, molarium 

 figura, nec non propter Rhinocerotidum Kynodontium dentium systema completius, affinitatc 

 cum Rhinoceroticlibus haud carere nemo negaret, etiamsi Perissodactylis proboscideis non 

 labiatis (sicuti Rhinocerotides) sint adnumerandi. 



Hyracides proboscidis defectu, porro structura generali externa, molarium figura, 

 pedibus unguibus brevibus munitis, quodammodo etiam dentibus incisivis mandibularibus 

 binis in Rhinocerotinis adultis nonnullis tantum restantibus affinitatem cum Rhinocerotidibus 

 praebent, minime vero taleni, qualem antea ipsis tribuerunt, quum liabitu generali, notis 

 pluribus et vitae genere cum GUribus conveniant, quare familiae propriae originis peculiaris 

 antiquissimae sint adnumerandae (cf. J. F. Brandt, Untersuchungen der Gattung Hyrax. 

 Mém. d. VAcad. Imp. d. Sc. d. St.-Pétersbourg, 1869, T. XIV, No. 2). 



Rhinocerotidum cum Equidis, Ungulata labiis pariter instructa repraesentantibus, affini- 

 tatem cranii partis rostralis et nasalis similitudo, in Rhinocerotidibus ecornibus quibusdam 

 (Hyracodontibus) praesertim conspicua, deinde molares Elasmotherii equinis similes demon- 

 strarent. Proboscidis defectu, corpore et pedibus torosis, nec non ex parte vitae genere 

 Hippopotami Rhinocerotidibus appropinquantur. In Suidum cranio ceterum nonnulli minoris 

 momenti cbaracteres inveniuntur Rhinocerotides quodammodo in memoriam revocantes. 



De Rhinocerotidum aetate et origine varia notavit Marsh praesertim in tractatu 

 Vertebrate life in America {Address) Nashville, 1877, p. 29 — 35. 



Loco laudato p. 29 Coryphodontidum familiam, cujus reliquiae in formatione eocaena 

 inferiore sunt repertae, propter parvitatem cerebri, Reptilium similem, et pedes pentadacty- 

 los typum primitivum Perissodactylorum fuisse putat, cui reliquae divisiones eorum (igitur 

 Rhinocerotides etiam) originem debent; praeterea vero etiam nexum quendam Coryphodon- 

 tidum cum Dinoceratibus suis, ordini peculiari adscriptis, secundum meam sententiam 

 Rhinocerotidibus adjungendis admitteret (ib. p. 33). 



Alio loco Marsliius genus Amynodon, cujus reliquiae in stratis eocaenis superioribus 

 inventae, ut putat, ad genus miocaenum Hyracodon et antecessorem ejus genus Hyrachium 

 tendunt, Rhinocerotidum formam antiquissimam hucusque cognitam esse refert. — Ex eo 

 sequeretur eum Rhinocerotides dentium systemate completiore munitas (i, e. dentes caninos 

 possidentes) pro formis antiquissimis habuisse. Notandum praeterea adhuc esse videtur 

 secundum Marshium in stratis miocaenis mediis (Dinoceras beds) genus Coionoceras occur- 

 rere, a genere Hyrachius processuum osseorum pare supra ossa nasalia conspicuo tantum 

 distinctum; ipsum vero genus Coionoceras in stratis miocaenis superioribus in genus I)ice- 

 ratherium, ut ei videtur, transire, qui quidem transitus tutius comprobatus, ut putarem, 

 haud parvi esset valoris, genus Viceratherium enim proxime accedit ad genus Aceratherium 

 caninorum defectu et incisivorum , inferiorum saltem, ratione. 



