22 



J. F. Brandt, 



GeilBJS I¥> DiconodOD Marsll (Anisacodon Marsh). 

 Spec. 1. Diconodon montanus Marsh. 



Annotavit ceterum Marshius genus écorne eocaenicum Diplacodon Marsh (cf. Amer. 

 Journ. IX., 1875, p. 246), minoris magnitudinis specimina praebens, dentium et sceleti 

 ratione Brontotheridibus similius fuisse quam aliud genus americanum, ita ut iis appropin- 

 quandum esse videatur. 



Subfamilia III. 

 Pa aeotheriodontinae Nob. 



Dentes incisivi §|, canini quare eorum ratione Pcdaeotheridibus similes. Praemo- 

 lares 1^1, ■ molares §|, secundum typum palaeotherinum formati. Margo superior ossis 

 intermaxillaris postice processum surs.um directum cum ossibus nasalibus, partem apicalem 

 liberam brevem praebentibus, conjunctum emittit. Cornuum verorum et processuum osseorum 

 parium pro cornuum vestigiis habendorum indicium nulluni. 



Genus I. Hyracodon Leidy. 



Genus praecipue characteribus Subfamiliae allatis ajeliquis Rhinocerotidibus diversum. 

 Mandibulae rhinocerotinae et tapirinae similis pars apicalis et dentium incisivorum numerus 1 ) 

 nec non dentium caninorum praesentia non solum Palaeotheria , sed etiam Tapiros, ossium 

 nasalium dimidio basali cum ossibus incisivis conjuncto et molarium ratione Rhinocerotinas 

 et Hyraces aemulans, longe pluribus sceleti structurae qualitatibus sicuti cranio et mola- 

 rium figura ad AceratJieria tendens. 



Marshius (Amer. Journ.se, Vol. IX., 1875, p. 244) ait: Hyrabodontis äentes, cra- 

 nium et sceletum Hyrachii partibus ita similes esse, ut horum generum unum ex altero trans- 

 formatum esse posset. Addit tarnen: «Hyracodon bas only a rudiment of the fifth meta- 

 carpal and hence the line of descent for the four-toed forms was probably a différent one». 

 Intractatu (Introduction and Succession of Vertebrate life in America, Adress, Nasville Tenn., 

 1877, p. 34) Marsh dicit Ilyracodontem dentes incisivos, caninos et molares fere aequales 

 Hyrachii, antecessoris sui, habere, Hyracodontem autem, pedibus anterioribus tridaetylis di- 

 stinetmn «appears to be of the true line». Equidem reliquias Hyracodontis et Hyrachii huc 

 usque reportas et descriptas nondum sufficere putarem ad genus Hyracodon a Hyrachio pro 

 certo derivandum. Ut in meis Monographiis Sireniorum, Hyracum, Älces et Bhinocerotum 



1) Forsan exstiterunt ceterum quoque, ut vicletur, ВЫ- 

 nocerotides in arababusmaxillisquaternorumloco incisivos 

 senos sicuti Hyracodontes , Palaeotherides et Tapirides 

 praebeutes. R. О wen ins saltem (Odontography p. 589) 

 refert se a Falconero de Bhinocerote (fossil i) in mon- 

 tibus himalayanis reperto dentes incisivos senos ofierente 



audivisse. De caninorum praesentia omnino nihil dictum 

 est. Quaeritur igitur, num Bhinoceros commemoratus for- 

 san Hyraccdon vel forma ei similis fuerit, vel fortasse, 

 propter dentium caninorum absentiam formam peculia- 

 rem, inter Hyracodontes et Aceratheria intermediam re- 

 praesentaverit. 



