Tentamen Synopseos Rhinocekotidum viventium et fossilium. 



23 



tichorkinorum probare studui animalium ab aliis, hucusquc saltem, nondum derivaudorum, 

 formis propriis genuinis vix negandis originem igitur debentium, liaud рагѵаш copiam ad- 

 raitti posse. Quis enim nunc re vera probaret mundi vini creatricem paucorum germinum 

 specificorum copiam tantum genuisse et gignere potuisse? 



Spec. 1. Hyracodon nebrascensis Leidy. 



Hyracodon nebrascensis Leidy, Proceed. Acad. nat. se. PMlad. 1852, p. 92, 1857, 

 p. 89, 1865, p. 176; Journ. Acad. of nat. se. of PMlad. sec. ser. Vol. VII {1869), 

 p. 232 et p. 391. 



Rhinocéros nebrascensis Leidy, Proceed. Acad. nat. se. PMlad. 1850, p. 121, 1853, 

 p. 392, 1857, p. 89. — Owen's Rep. 1852, p. 556, Pl. XII A, Fig. 6, XII В 

 5, XV 3. — Smithsonian Contrib/Vol.VI, 1854. The ancient Fauna of Nebraska 

 by Leidy, p. 86, Pl. XIV et XV. 



Aceratherium nebrascense Leidy, Proceed. Acad. nat. se. PMlad. 1856, p. 92, 1857, 

 p. 89, 1865, p. 176. 



Equidem genus Hyracodon, jam a Leidy Rhino cerotidibus adnumeratum, ob dentium 

 rationemgeneralem, nominatim incisivorum et caninorum, non Hyracidibus (caninis destitutis), 

 sed Palaeotheridibus longe similins fuisse putarem, quare Hyracodon subfamiliae Palaeo- 

 theriodontimrum inserui, loco Hyracodon vero noraen Palaeothaeriodon praeferrem. 



Reliquiae osseae variae, crania incompleta, craniorumet maxillarum fragmenta, dentés, 

 atlas et extremitatum fragmenta speciei descriptionis fundamenta dederunt, quae, quantum 

 e descriptione et figuris a meritissimo Leidy о datis eruere valui, notis priraariis sequen- 

 tibus distingui posse videtur. 



Cranium Hyracodontis nebrascensis Aceratherii occidentalis cranio quam alius speciei 

 hucusque notae similius, fere ovato-oblongum apparet et supra linea satis recta discurrens 

 partem occipitalem parum prominentem ostendit. Cum Aceratherii occidentalis cranio 

 tarnen accuratius comparatum Hyracodontis cranium longitudine minore, crista ccntrali longi- 

 tudinali cranii superioris faciei, lateribus convexae, longiore, | ejus longitudinis aequante, 

 fossa temporali breviore, sed altiore, parte rostrali breviore, inter orbitas et postice inter 

 maxillas latiore, parte palatina etiam antice latiore, arcubus zygomaticis lmmilioribus, magis 

 prominentibus , ossibus nasalibus parte sua basali cum processu intermaxillarium sursum 

 directo, ut in Hyracibus, conjunctis et parte sua apicali brevi tantum libère prominentibus, 

 porro molarium superiorum ultimo in facie posteriore vallecula triangulari munito, et man- 

 dibula sub processu coronoideo fossa profundiore, molaribusque basi satis fortiore exaratis 

 instructa differt, Nec in ossibus frontis debilibus, nec in nasalibus angustis, ceterum cornu 

 insertionis vestigium est observatum, quod etiam de Aceratlierio occidentali valet. 



Aliorum ossium, sicuti atlantis et tibiae, nec non fragmentorum humeri, ulnae, radii 

 et femoris consideratio, eorum similitudinem generalem cum partibus homologis Bhinocero- 



