28 



J. F. Brandt, 



Cranium ad palaeotherinum et suillum quodammodo tendens. Pars occipitalis ejus 

 valde elevata, verticalis et frontalis depressa. Ossa nasalia antice acuminata, tenuia, in 

 adultis adeo sutura sejuncta, sursum paulisper directa (Каир) vel satis recta (Blain- 

 ville). Narium aperturae rotundato - trianguläres , parte posteriore valde angustatae. 

 Maxillae superiores inter narium aperturas et orbitam brèves. Mandibulae rami valde 

 elongati, satis humiles, margine inferiore recti. Symphysis mandibulae parum adscen- 

 dens satis tumida et elongata. Processus ejus coronoideus elongatus, satis angustus. 

 Molares superiores in latere interno, rarius etiam externo, eminentiis satis magnis (saepe?) 

 instructi, ut videtur, plerumque septem (Каир, Beitr., Taf IV.), quum primus etiam in 

 adultis diutius restet. Mandibulae dentes incisivi externi maximi. — Ossa metatarsi 

 gracilia. 



Opinante Kaupio, Beitr., p. 8. Acerafherii incisivi mas Rhinocerotis javani feminae 

 aut Rhinocerotis sumatrensis minoris magnitudinem possidebat. 



Osseae reliquiae (crania, dentes, vertebrae, costae et extremitatum ossa) in Ger- 

 maniae et Galliae stratis tertiariis haud raro sunt detectae. 



Aceratheria dubia Europae. 



?Spec. 2. Aceratherium minutum Каир (1854). 



Aceratherium minutum Каир, Beiträge {1854), p. 1, Taf. 2, Fig. 7 — 13 (Molares), 

 Taf. 8 (Cranium). — Rhinocéros minutus Cuv., Rech. 4 me éd. III, p. 175, 176. — 

 Каир, Descript. (Vossem, foss. Call. III, 1834, p. 47, Pl. XII, Fig. 8—12 

 (Dentes molares). — 0. Fraas, Fauna v. Steinheim (1870), p. 15, Taf. III, Fig. 

 1 — 10 (Dentes, ossa pedum nonnulla). — Rhinocéros steinheimensis Jaeger, 

 Fossile Säugeth. Würtembergs, p. 66, Taf. II. — Rhinocéros pleuroceros Du- 

 vernoy, Arch. d. Mus. dliist. nat., T. VII (1854), p. 42 sqq., Pl. I, Fig. 2 a 

 (Cranium), PI. III, Fig. 2 b , Pl. IV, Fig. 2 G (Occiput), Pl. VI, Fig. 16, 17, 

 PL VIII, Fig. 3, 4, 6, 7, 8, 9. 



Cranium abbreviatum eminentiae centralis cornu nasalis et frontalis pristinam prae- 

 sentiam indicantis ne vestigium quidem praebet. Occiput valde prominet et marginem 

 superiorem emarginatum ostendit. Ossis nasalis utriusque pars lateralis convexissima et 

 tuberculo subconico osseo, rugoso munita, cui, ut conjecit Duvernoy, corniculum 1 ) insi- 

 debat; quae quidem conjectura, a Kaupio, merito ut videtur, rejecta, si nihilominus esset 

 accipienda, opinionis locum fortasse praeberet Aceratherium minutum, si, ut Aceratherium 

 incisivum, pedes anteriores tetradactylos possidebat (quod hucusque nescimus), inter Acera- 



1) Equidem eminentias dictas potius tubercnlis osseis 

 haud cornigeris, corio setis vestito tectis, in Suis larvati 

 cranio obviis et eminentiis osseis in cranio Dinoceratum 



et Diceratheriorum cocspicuis, a Marshio horn-cores 

 dictis, aequiparararem. Cf. de bac re Owen, Amerie. 

 Journ. of sc, Vol. XI, 187G, p. 401. 



