Tentamen Synopseos Rhinocetcotidum viventium et fossilium. 



37 



PI. 14, Fig. 2 (Cranium), PI. 17 (Sceletus), ib. éd 4 me , T. III, p. 42, PI. 55 



(Sceletus). — Blainville Ostéogr. Pl. 1 (Sceletus), Pl. 2 (Cranium). 

 Rhinocéros javanicus Gray Proceed. z. soc. 1867, p. 1109; Catal. of Pachyd.j p. 301, 



Hand-list p. 45. — Giebel Säugeth. p. 205. 

 Rhinocéros nasalis Gray Proceed. z. soc. 1867, p. 1012, Fig. 1, 2; Catal. of Parhyd., 



p. 304, Fig. 1,2 (Cranium). 1 ) 

 Rhinocéros Floweri Gray Proceed. z. soc. 1867, p. 1015, Fig. 3, 4; Catal. of Pachy- 



derm. p. 307, Fig. 36, 37 (Cranium). 2 ) 



Rhinocéros sondaicus a specie sequente notis, quae sequuntur, differt. 



Corporis statura minus torosa quam in Rh. indico. Caput longius et humilius, supra 

 inter oculos modice depressum, parte anteriore et posteriore minus elevatum. Plicae cu- 

 taneae minores. Plicae collares sub gula minus prominentes. Posterior earum, parte sua 

 superiore furcillata, spatium brevius, postice latius, in dorsum parum propagatum, obtuse 

 trianguläre includit. Plicae scapulares deorsum directae regionem scapularem sensu trans- 

 verso plica haud divisam , supra angustiorem sejungunt. Corium depile verrucas minores 

 praebet. Cauda longior, tenuior, pilis rigidis minus largiter penicillata est. 



Cranium humilius quam indici. Pars occipitalis, verticalis et nasalis multo minus 

 quam in indico elevatae. Squama ossis occipitis latior et humilior. Pars froutalis multo 

 minus depressa. Ossa nasalia sublongiora, lacrimalia magis rotundata. Fossae temporales 

 minus fortiter adscendunt. Ossa intermaxillaria in margine superiore processu destituta, 

 minus alta et crassa. Ossa zygomatica humiliora, minus convexa. Mandibulae pars ad- 

 scendens humilior. Partes terminales liberae processuum pterygoicleorum extrorsum diver- 

 gentes. Fossa mesopterygoidea major et posteriore parte plerumque latior. Palati posterior 

 margo in medio prominet. Vomeris pars posterior tenuis, libéra, haud incrassata. Mola- 

 rium superiorum Corona crista destituta. 



Magnitudine minor Rhinocerote indico. 



Patria Raymahal Hills, Bengalia (Sundcrbund), regio Calcuttae, Peninsula malayana 

 (Tenasserim), Siam, Cambodia, provincia Quangsi Chinae, Java, Sumatra (Flower) et Bornéo 

 (teste Blythio). 3 ) 



1) Jam Busk (Proceed. z. soc. 1869, p. 413) Rhinoce- 

 rotem nasalem et Floweri, a Gray о craniorum ope pro- 

 positos, Rhinoceroti sondaico vindicavit. 



2) Flower (Proceed. z. soc. 1870, p. 450) quod ad Rhi- 

 nocerotem nasalem Grayi attinet crania duo Musei bri- 

 tannici a speciei auctore ei adscripta characteres Rhino- 

 ceroüs sondaici offerë observavit et BMnocerotis Floweri 

 crauium pro specimine characteristico ejusdem speciei, 

 forsan ad varietatem minorem Blythii referendo, de- 

 claravit. 



3) Murray (Proceed. z. soc. 1868, p. 440) dubitat 

 quidem, quin Rhinocéros sondaicus in insula Bornéo ha- 



bitet, quamquam jam Blyth (Jonrn. asiat. Soc. Bengal 

 XXXI (1862). p. 151 et 152) disertis verbis notaverat 

 Bhinocerotem sondaicum etiam in hac insula reperiri. 

 Fl owerus (l. I.) ceterum confirmavit Bhinocerotem son- 

 daicum una cum Rhinocerote sumatrensi in insula Sumatra 

 vivere. — Equidem praeterea putarem patriam BMnoce- 

 rotis sondaici supra allatam, propter Bhinocerotem iner- 

 mem in Bengalia observatum (sondaico valde affinem), 

 pro certo nondum exactius definiri posse. Quaeri enim 

 potest,numE/tmoceros sondaicus genuinus una cum inermi 

 in Bengaliae Sonderbunds occurrat. 



