44 



J. F. Brandt, 



Habitat in Pegu, Siam, in Peninsula Malacca (Tavoy, Tenasserim), nec non in insulis 

 Sumatra (ubi primum est detectus) ct. Borneo. De praesentia ejus in hacce insula antea 

 est disputatum; etiamsi enim jam Blyth, Journ. as. soc. Beng. Vol. XXXI (1863), dixerit: 

 Rhinoccrotem sumatrensem in insula Borneo pariter occurrere, Murray nihilominus tamen 

 (Geographie. Distr. of Mamm., p. 338) de hac re adlmc dubitavit. Wal lace (Proceed. zool. 

 soc. 1874, p. 498) cornuum ope praesentiam demonstravit , Flowèr denique 1. 1. p. 450 

 probavit Museum britannicum cranium speciminis juvenilis Rhinocerotis sumatrensis exipsa 

 insula Borneo relatum a Lowio annis recentissimis accepisse, ita ut de Rhinocerotis dicti in 

 insula modo commemorata praesentia non amplius dubitari possit. 



Observationas quaedam ad Ceratorhinum nigrum , Crossii et Blythii spectantes. 



Ceratorhinus niger Grayi nititur illo specimine, quod bortus zoologicus londinensis 

 ex peninsula Malacca 1872 accepit cujusque anatomen Garrodio debemus (cf. Sclater 

 Trans, zool. soc. p. 651). Sclater, Garrod et Flowcr, quibus assentiendum est, Cerato- 

 rhinum nigrum non agnoscunt, sed eum Ceratorhino sumatrensi adscribunt. Equidem Cerato- 

 rhini nigri ebaracteres craniologicos et figurata Grayi (Handlist p. 48, Pl. XIX), nec non 

 cranii varias figuras Ceratorhini sumatrensis a Blytbio communicatas comparans Ce- 

 ratorhini nigri cranium Ceraiorhini sumatrensis varietatem brevicipitem esse putarora, 

 qualem etiam in aliis Rhinocerotidum speciebus, е. c. in Aielodo antiquitatis et MercJcii 

 demonstravi. 



Ceratorhinum Crossii Grayus primum quidem (1854 — 1872) pro specie peculiari 

 habuit, anno 1873 vero ad Ceratorhinum nigrum, igitur ad sumatrensem verum, non ad 

 Ceratorhinum sumatranum suum ib. p. 47, lasiotidem S clateri quoque amplectentcm, retulit. 



Quam Grayus Ceratorhini Blythii nomine «provisionally», ut ipse ait, secundum cranii 

 animalis junioris mandibulam, cum mandibulis Ceratorhini nigri sui haud congruentem, 1. 1. 

 proposuit species fundamento multo minus adlmc apto quam Ceratorhinus niger et Crossii 

 nititur. 



Vcrba quaedam ad Ceratorhini sumatrensis reliquias fossiles indicas spectantia. 



Secundum Blytb (Journ. asiat. soc. of Bengal, Vol. XXXI (1862), p. 156 et 157) Rhi- 

 nocerotis reliquiae statu fossili in montibus subbimalayanis repertae, a Falconer et Cautley 

 (Fauna antiqua sivalensis Part. VIII, PL 72) speciei exstinctae peculiari (Rhinoeeroti platy- 

 rhino) vindicatae, varietati majori Ceratorhini sumatrensis adscribi possent. 



Spec. 2. Ceratorhinus lasiotis Sclater. 



ftbinoceros lasiotis Sclater Report. Brit. Assoc. 1872, p. 140; Proceed. s. soc. 1872, 

 p. 493 et 790, Pl. XCVIII; Trans, zool. soc. Vol, IX, Pl. XCVIII 1877, 

 p. 652. — Flower Proceed. z. soc, 1876, P. III, p. 450. — Noll Zoolog. 

 Garten Jahrg. XIV, p. 85. — Rev. List of Vert. Suppl. p. 8. 



