48 



J. F. Brandt, 



versae debilis vestigium supra femoris partem superiorem discurrit, in CeratorMno suma- 

 trensi et lasioticlc deficiens. In Ceratorhini cucullati specimine pili , in CeratorMno suma- 

 trensi et lasiotide conspicui, non sunt reperti. 



Capitis figura, plicarum trunci ratione generali, sicuti plicae seu eminentiae trans- 

 versae femoralis praesentia, cornuum, nominatim nasalis, forma, nec non forsan etiam cor- 

 pore dcpili ceterum CeratorMnus cucullatus Bhinocerotibus unicornibus, nominatim son- 

 daico affinior apparet quam CeraUrhinus sumatrensis , ita ut quodammodo formam inter 

 BMnocerotes unicornes et Ceratorhinum sumatrensem intermediam sistere possit. 



Valde dolendum praeterea esse videtur, quod cranio et dentibus Ceratorhini cucullati 

 caremus ad characteres osteologicos ejus pariter eruendos et ad valorem ejus specificum 

 etiam his confirmandum. Quod quidem eo magis optandum erit, quum varii naturae scruta- 

 tores eum ad alias Bhinocerotidum viventium species retulerint. 



Gray 1. 1. Wagneri descriptionem et figuram exactam pro Bhinocerotis indici speci- 

 mine, cui a praeparatore cornu secundum addebatur, sine ulla causa declaravit. 



Blyth (Journ. of soc. of Bengal XXXI (1863), p. 154) interrogavit: «what is Bhino- 

 ceros cucullatus? Unless an ill-stuffed Bhinoceros sumatranus!» Hanc assertionem admi- 

 niculo pariter carere cornuum et plicarum corii utriusque speciei exacta comparatio docet. 



Sclater et Bodinus (Noll B. zoologische Garten, Jahrgang XIV, p. 142), ut jam 

 fecit Blumenbachius, Bhinocerotem cucidlatum ad Bhinocerotem bicornem retulerunt. 



De speciminis patria jam Wagnerus nihil certi comperire potuit. — Giebelius 

 Säugethiere, p. 202, Harris Highlands of Aethiopia II, p. 425 citans, Bhinocerotem cu- 

 cullatum Abyssiniam australem habitare refert. Giebelium sequutus esse videtur Murray 

 (Geopraphic. distribut. p. 171). 



Illustrissimus de Siebold, denuo catalogis Musei monacensis quod ad patriam Rhi- 

 nocerotis cucullati disquisitis, bénévole mihi communicavit catalogos dictos nihil certi offerre. 

 In catalogis anno 1816 scriptis bis legitur speciem dictam originem ex Africa ducere. 

 Serius nomen patriae est mutatum, ita quidem ut species Bhinocerotis indici bicornis nomen 

 acceperit. Posteriore denique tempore in schedula patriam ejus Abyssiniam esse notatum 

 invenitur. 



Quum speciei facies generalis, praesertim plicae trunci magnae, et corium verru- 

 cosum affinitatem haud denegandam cum Bhinocerotinis asiaticis manifestant, putares eam 

 non Africam, sed potius Asiam australem vel insulas sondaicas habitare, cui opinioni favet 

 quoque III. v. Sieboldii communicatio. 



Valdopere optandum esse videtur ut patria vera speciei memorabilis mox detegatur 

 et structura ejus accuratius cognosci possit. 



Genus V. D i Ii о p I u s Nob. 



Cranii pars occipitalis cristam superiorem postice squamam parum superantem osten- 

 dit. Processus postglenoidalis pars basalis parti basali processus posttympanici valde ap- 



