Tentamen Synopseos Rhinocerotidum viventium et fossilium. 



53 



Rhinaster bicornis Gray Proceed. z. soc. 1867, p. 1024, Gâtai, of Pachyderm., p. 310, 



Handlist, p. 51. 

 Atelodus bicornis et Keitloa Pomel Gâtai. 

 Rhinocéros Plin. h. n. Lib. VI с. XXX, 187. 



Tauri aetJiiopici seu §ivoxepoç (rectius conjiciente Facio ^ivoxspoTsç) Pausan. 

 Lib. V, с. XIL 



Quanquam, ut mihi quoque videtur, sectionis Dactylochilus unica tantum species(^e- 

 lodus bicornis, Rhinocerotem Keitloa quoque amplectens) sit hucusque accipienda, quod ad 

 cornuum rationem attinet tamen varietates très ejus: varietatem plesiocerotem, porrhoce- 

 rotem et platycerotem admitterem (cf. Observatiooes ad Rhinocerotem sic dictum Keitloa 

 factas). Ad speciem ab Ateïodo simo distinguendam praeterea adderem quae sequuntur: cor- 

 nuum figura et distantia eorum basalis variabilis. Cornu nasale saepe recurvatum, conicum, 

 frontale rectum vel subcurvatum et nasali multo brevius vel utrumque cornu compressum, 

 frontale vero complanatum, dilatatum, nasali longitudine quidem subaequale, scd magis 

 complanatum. Corimn fusconigrum. Cauda basi rotundata, deinde compressa et pilis setosis 

 obsessa, articulum genu vix superans. 



Longitudo 10 — 12 pedum. 



De scelcto et cranio scripserunt G. Cuvier, D'Alton et Blainville, de cranio prae- 

 terea egit F low er. De partium internarum ratione observationes unicas, quantum scio, 

 hucusque communicavit Sparrmann. Secundum eum viscera in Universum equinis sunt 

 similia. Stomachum equino, sed magis suillo similem, coecum maximum, lienis latitu- 

 dinem x / 2 longitudinis, côrdis longitudinem latitudini aequalem invenit. Uterque pulmo- 

 num incisura simplici erat incisus. Hepatis vesica fellea destituti longitudo г / 3 latitudinis 

 superabat. Cavitatem cerebralem parvam, nasalem vero amplissimam reperit. Penem in 

 Actis Petropolitanis (1779, I Hist. p. 61) equino comparavit. De cute aimotavit ejus crassi- 

 tudinem minime tantam esse ut hastis et globulis perforari haud possit. Quod ad penem 

 attinet, equidem glandem ejus, figuram Sparrmanni considerans, majorem et crassiorem, 

 sed breviorem quam in Rhinocerote indico esse putarem. 



Teste Andersonio Atelodus bicornis a simo longe majore ferocitate distinguitur. 



Patria olim jam inde a Capite bonae spei incipiens nunc quidem teste Andersonio 

 23° lat. austraiis austrum versus rarius excedit. Terminos ejus boréales hodiernos ad Sa- 

 haram extensos terrae sudanenses, deinde Darfur et Abessinia constituunt. Olim teste 

 Plinio cum Eleplumtis etiam in locis sylvestribus et herbosis insulae Meroe quoque vixe- 

 runt Rliinocerotes. 



Additamentum. 



Observationes ad Rhinocerotem sic dictum Keitloa A. Smithii (Atelodum Keitloa 

 Pomel) spectantes. 



