56 



J. F. Brandt, 



p. 416. — A. Smith Zool. of S.-Afr., Pl. IX. — A. Smith Rep.(1836), p 68. 

 — Blainville Ostéographie, Pl. IV (Cranium). — Duvernoy Archiv du Museum 

 VII, Pl. 2, 3. — Sclater Proceed. z. soc. 1864, p. 100. — Harris Portraits 

 w. an. S. A., p. 97, Pl. 19 et p. 101. — Gray List Mamm. B. M. 1840.— 

 Anderson Reisen II, p. 128 ff. (Capitis figura). — Giebel Säugethiere S. 202. — 

 Flower Proceed. z. soc. 1876, p. 452. 



Rhinocéros camus Ham. Smith, Griffith An. Kingd. V, p. 746. 



Rhinocéros de Burchell Desm. Mammal., p. 401. 



Atelodus simus Pomel Ann. sc. de Г Auvergne T. XXVI (1853), p. 114. 



Ceratotherium simum Gray Proceed. z. soc. 1867, p. 1027, Catal. Pachyd. p. 319, 

 Handlist p. 52. 



Var. ß. Prostheceros^). Cornu nasale antrorsum directum, ita ut directio ejus cum naso 

 circiter 50 graduum angulum formet (teste Anderson). 



Rhinocéros Oswellii Gray Proceed. z. soc. 1854, p. 46 f. Ann. and Mag. nat. hist. 



XV, p. 145. — Anderson Lake Nyami p. 388 (Caput), p. 389 (Cornua); 



Deutsche Hebers, von Lotze Bd. II, p. 128 (Caput), p. 130 (Cornua). 

 Très grande corne Buff. H. N. X, Pl. VIII, Fig. 5. 

 Rhinocéros horn Parsons Philosoph. Trans. 1742, 1743, Pl. 3, Fig. 6. 

 Ceratotherium Oswellii Gray Proceed. z. soc. 1867, p. 1029, Catal. of. Pachyd. 



p. 322, Handlist p. 53. 

 Rhinocéros Campbell Trav. deutsche. Uebers., p. 147 (Non Rhinocéros bicornis ut 



affert A. Wagner Schreb. Säugeth. Th. VI, p. 342). 



Magnitudine major Atelodo bicomi. In Universum specierum viventium maxima 15 — 

 16 pedum enim longitudinem exhibet. Secundum Anderson Atelodus simus carnem 

 magis sapidam praebet et characterem mitiorem quam A. bicornis ostendere dicitur. 



Patria Africa australis et centralis, sed distributionis geographicae ejus termini exac- 

 tius erunt defmiendi. E spoliis ejus longe rarius quam Atelodi bicornis hucusquein Europam 

 allatis quodque a Sclatero inter Rhinocerotidum species, quae in horto zooologico londi- 

 nensi vivunt vel vixerunt, non descriptum invenimus, concluderes Atelodum simum bicomi 

 eam ob causam, ut videtur, rariorem esse, quum in terris Africae magis centralibus cum eo 

 occurrat, unde viva specimina difticilius acquiri possunt. — Museum Academiae Petropoli- 

 tanae ceterum cornu varietatis prostheceros spécimen maximum possidet. 



Observât io ad Rhinocerotem seu Ceratotherium Oswellii spectans. 



Gray primum quidem cornubus et figuris Bainesii et verisimiliter etiam And er - 

 sonii innixus Rhinocerotis formam cornu nasale antrorsum directum praebentem (varie- 



1) Prostheceros cornu antrorsum (i. e. directum) possidens a apôo^e ante et xépa;. 



