62 



J. F. Brandt, 



Osseae ejus reliquiac tantum Rhinocerotis antiquitatis, Elephantis primigenii etc. haud 

 raro associatae inde a Sibiria media ad Italiam et Hispaniam usque, nec non in terris 

 interjacentibus, nominatim in Rossia, Polonia, Austria, Germania, Anglia et Gallia sunt 

 lmcusque repertae. Quum cadavera vel cutis partes cum pilis Atelodi Merckii, sicuti Ate- 

 lodi antiquitatis, nondum sint détecta, ex utriusque speciei affinitate et patria communi 

 earum tantum concludas Atelodum Merckii pariter pilis densis vestitum fuisse. — Notan- 

 dum praeterea est bacilla illa cum reliquiis Rhinocerotis Merckii in Helvetiae strato car- 

 bonico reperta, quae Rütimeyerpro artis humanae exemplis declaravit (cf. Brandt -Mono- 

 graphie d. Tichorhinen, p. 99), secundum Steenstrup dentium Castoris laboribus originem 

 debere. 



De Rhinocerote etrusco Falconeri observationes. 



Rhinocéros etruscus Falc. Quart. Journ. geol. soc. of London 1859, p. 602, Palaeontol. 

 Mem. Vol. II, p. 310 cum tabulis; Boyd Dawkins Quart. Journ. geol. soc. of 

 London, Vol. XXIV, p. 207 {Dentium systematis descriptio). 



Species ob craniorum a Falconero et aliis nonnullis naturae scrutatoribus ei tribu- 

 torum similitudinem summam (imo adeo, ut arbiträres, identitatem) cum craniis Rhinoce- 

 rotis Merckii et dentium molarium differentias speeificas inter hujus speciei et Rhinocerotis 

 sic dicti ctrusci quantum hueusque eruere potui admodum variabiles l ) vix speciebus veris 

 adnumeranda, ut in Appendice II Monographiae meae de Rhinocerotihus Tichorhinis, spe- 

 cies genuinas binas tantum amplectente, fusius demonstrare studui. 



Osseae reliqHiae Rh. etrusco tributae, ut relatum legitur, praesertim in Italia, sed 

 etiam in Anglia. Gallia et Hispania effossae esse dicuntur. 



Appendix IV. 



De genere Cadurcotherium Gervaisii. 



P. Gervais (Journal de Zoologie, T. II (1873), p. 363) molares maxillares et man- 

 dibulares nonnullos, in calce phosphorica provinciarum Tarn et Garonne et Du Lot repertos, 

 generi novo Rhinocerotihus affmi sub nomine Cadurcotherium tribuit. Molares maxillares 

 a Gervaisio duo sunt descripti, ad тахіііаз dentem ultimum relati et PL XIV 1 et l a sicuti 

 Fig. 2 et 2 a repraesentati , quorum secundo loco p. 364 descriptus et Fig. 2 illustratus ad 

 differentias cognoscendas aptius cum Rhinocerotidum aliorum molari maxillari compararari 

 posse videtur, quum animalis adulti fuerit. Corona ejus (Fig.2 a ) modice detrita a dente liomologo 



1) Dentés molares solos characteres taies, quibus 

 species commode et, constauter distingui possunt, haud 



praebere jam H. v. Meyer, Gaudry, Riitimeyer et 

 F low er omni jure observarunt. 



