Tentamen Synopseos Rhinocerotidum viventium et possilium 



Rhinocerotum genuinorum simili modo detrito vario modo recedit, non enim subtrigona, sed 

 satis rhomboidea apparet, marginemque anteriorem breviorem, rectum, nec non externum 

 pariter rectum ostendit. Margo internus m agi s flexuosus apparet. Angulus anterior inter- 

 nus substantiae vitreae areolam exhibet. Vallecula paulo rectior, oblonga, parte anteriore 

 angustata, intus pariete crassiorc terminatur. Marginis posterions pars externa excisuram 

 triangulärem praebet. Molares mandibulae (ib. Fig. 3 a et 3 b et Fig. 4 a et 4 b ) in coronae 

 partis superioris angustioris , facie superiore plicam unicam, oblongam, eburneam, latere 

 interno flexuosam, praebente (cf. Fig. 4 a ) et facie externa sulco centrali, verticali vix in- 

 dicato distingui posse videntur. 



Verus generis locus inter reliqua Rhinocerotidum genera, quum cranium, dentium 

 séries completac aliaque sceleti ossa ejus characteristica nondum sint cognita, hueusque non 

 est statuendus. E molarium hueusque cognitorum ratione conjicias tarnen Gadurcotheria 

 forsan ad Rhinocerotinas spectasse, sed inter eas locum sejunetum forsan occupasse. Qua 

 de causa in Appendice Rhinocerotinis asiatico - europaeis addito de genere Cadurcotherium 

 disputavi. 



Spec. 1. Cadurcotherium Cayluxi P. Gerv. 



Rhinocéros (Cadurcotherium) Cayluxi P. Gerv. Compt.-rend. d. VAcad. de Paris, 



Taf. LXXV (1873) p. 106. 

 Cadurcotherium Cayluxi Gerv. Journ. de Zool. I. I. 



Magnitudo Rhinocerotum majorum. 



Snbfamilia V. 

 Hippodontinae seu Elasmotherinae Nob. 



Cranium in Universum typum rhinocerotinum, praesertiin Tichorhinorum, satis similém 

 offert, sed partent frontalem et rostri basalem longe altiorem, rostri apiealem vero valde 

 compressam, triangulärem ostendit. In frontis superiore facie eminentia hemisphaerica, ma- 

 xima, supra aspera, rugosa (ut videtur cornigera), intus cellulis frontalibus largiter impleta 

 observatur. Ossa nasalia oblonga, angusta, inde a basi ad apicem angustiorem recta, late- 

 ribus compressa, sensim deorsum directa, in partis apicalis extremae dorso area oblonga 

 subaspera, parva, corniculi vestigium parvum vel verrucam olim forsan gereute, instrueta 

 conspicitur. Nares aperturas Rhinoccrotum Tichorhinorum similes pracbentes septo osseo 

 completo, ut in Atelodo tichorhino, sunt sejunetae. Mandibula (cf. Tabulam) 1 ) Rhinoceroti- 

 narum Tichorhinarum similis, sed crassior, altior, parte adscendente magis reclinata pro- 

 cessus coronoideos postice et in medio valde compressos, limbo anteriore dilatatos, margine 



1) Tabula dicta Synopsi Rhinocerotidum adclita, jani 

 ante inventura cranii Elasmotherii erat impressa, qua 



de causa couiuicutario meo serius de craniologia ejus 

 scripto non addi potuit. 



