64 



J. F. Brandt , 



anteriore depressos possidet. Processus ejus condyloidei crassiores fossam articularem in 

 anguli sui interni posteriore facie conspicuam majorem, subsemilunarem, ad cristam con- 

 dylarem posteriorem extensam offerunt. Processus symphyseos latior, crassior, praesertim 

 in marginis auterioris lateribus apparet et in ejusdem marginis medio alveolos binos , satis 

 magnos praebet. 



Deutes incisivi abortivi, ita quidem ut eorum pristina praesentia in mandibula fossis 

 duabus, rotundis, in symphyseos processus marginis anterioris medio conspicuis (alveolis 

 modo commemoratis) tantum sit indicata. Caninorum vestigium nullum. Molares completi 

 supra et infra utrinsecus quinque, longi, plerumque validissimi, subcurvati, Corona se- 

 juncta destituti, radicem simplicem (infra apertam?) ostendunt. Coronae faciei internae Stra- 

 tum osseum in molarium utriusque maxillae singulo excisuras binas, anteriorem et poste- 

 riorem offert , quarum singula in semicanalem simplicem vel in apice extrorsum directo 

 furcatum (vallem) extrorsum directam, majorem vel minorem transit. Vallium singula, ex- 

 cepta excisura sua, a plica substantiae vitreae ansulata vel crenulata cingitur, quae prope 

 excisuram vallis lateris utriusque e plica dentis marginali superiore crenulata et ansulata 

 originem ducens in coronae facie manducatoria extrorsum tendit. Substantia vitrea molares 

 singulos ambiens, plicam eorum marginalem superiorem formans, sicuti plicae in coronae 

 facie manducatoria conspicuae, inde a Corona ad partis radicalis finem usque propagatae 

 sunt, ita quidem, ut in radicis fine eandem figuram generalem quam in corona manifestent. 



Molares maxillares formam tetragonam, superficies externas frequentissime tenuiter 

 sulcatas et costulatas, nec non coronam rhomboidalem ostendunt. Coronae facies tritoria 

 eorum vallem anteriorem parvam, brevem, aegre conspicuam, posteriorem vero multo ma- 

 jorem, profundiorem, longiorem, parte sua externa haud raro bifidam vel trifidam, et plica 

 ansulata longiore substantiae vitreae circumdatam possidet. — Molares mandibulares su- 

 perioribus tenuiores compressi, faciem externam et internam latiorem, sulcis longitudinali- 

 bus binis, eminentias perpendiculares très sejungentibus, exaratam, coronam tetragono- 

 oblongam antice et postice saepe subrotundatam et valles binas breviores, simplices, minus 

 profundas offerunt, quarum anterior a posteriore magnitudine minus superatur. Plica sub- 

 stantiae vitreae posteriorem vallem circumdans ceterum magis antrorsum et retrorsum 

 extensa conspicitur. — Trunci et extremitatum ossa hucusque ignota. 



Jam in Observationibus meis de Elasmotherio 1 864 publicatis de mandibula et parte 

 cranii cerebrali (generi novo Stereoceros a Duvernoy erronée adscripto) communicavi 

 genus Elasmotherium ad Rhinocerotidum familiam spectasse, nominatim Tichorhinis magis 

 affine quam reliquis ejus membris fuisse, molarium structuram vero Equorum similem 

 ostendisse. Cranii integri observatio a me instituta hanc opinionem confirmavit. Longe 

 plurimi enim characteres ejus sunt mere rhinocerotini vel minoris momenti saltem mo- 

 derationes structurae in Rhinocerotinis conspicuae ostendunt. Elasmotherium omnino 

 quoque tales characteres offert, qui ei typi singularis locum subfamiliae titulo designare 

 videntur. Non solum enim molares (praeter faciei manducatoriae valles et substantiae 



