SPECIES GENERIS Oxyrropis DC. 135 
1—2-pollicares albidi, stipulis lucidis obtecti. Stipulae tenuissime hyalinae antice saepius 
usque ad apicem connatae, fere truncatae, glabrae, ciliatae, mox lacerae. Petioli pollicares 
vel parum longiores, juniores adpresse sericei, apice pungente glabrati, rigide subuliformes, 
a medio folioligeri, fere semper bijugi (vix unquam vidi trijugos), spina foliolis breviore, 
supra insertionem summi paris 4— 5” longa; foliola linearia utrinque acuta, apice pun- 
genti-spinosa, plana, adpressissime dense sericeo-cana, 5—10” longa, medio '/," lata. Pe- 
dunculi peracta anthesi saepe pollicares bi-, rarius triflori; pedicelli tune 2” longi. Brac- 
teae tenerrime hyalinae, minutissimae, vix dimidium pedicellum aequantes, lanceolato-subu- 
latae. Calyx 4,—5” longus, tubus vix 3°” metiens, mere albo-villosulus, dentes subulati 
tubo dimidio longiores. Vexilli 9Y,” longi ampli lamina infra medium 5—6” lata, minute 
emarginata. Alae 8” longae vix retusae dorso valde gibbae. Carina 6” longa, mucrone 
lineam '/, longo obtusiusculo terminata. Ovarium 19—21-ovulatum. Legumen oblongum 
coriaceum, ventre profunde sulcatum, dorso tenuissime carinatum in mucronem brevem 
rectum productum, 6” longum, 2," crassum, dorso transverse multinervium, pube mere 
alba adpressa canum. 
Huic simillima sunt specimina Przewalskiana in arenosis Mongholiae austro-occiden- 
talis collecta, pulvinatim crescentia saepe 4 pedes in diametro metientia, floribus aeque 
magnis, alis aeque latis, mucrone carinae paulo magis elongato. Calyx vero paulo major, 
6” longus et dentes ratione tubi paulo breviores latiores lanceolati acuminatissimi. Speci- 
mina e montibus Muni-ula multo humiliora, floribus multo minoribus, calyx patentim villosissi- 
mus dentibus brevibus fere triangularibus vix lineam longis, vexillum suborbiculare, retu- 
sum; alae latae, carinae mucro multo brevior. Specimina in m. Alaschan collecta tantum- 
modo ab his discrepant pube calycis parciore et pilis nigris immixtis. Denique planta gho- 
bica magis depressa, humilior. Stipulae omnino ut in caeteris. Foliolorum juga saepe tria 
ut etiam in praecedentibus, foliola ipsa plerumque breviora, subcomplicata, superne fere 
canaliculata nec plana, angustiora. Pedunculi axillares brevissimi. Bracteae longiores. 
Calyx cum dentibus lanceolatis vix lineam longis 4” longus, pube subpatula mere alba 
densius sericeus. Vexillum multo minus, vix ultra semipollicare, vix retusum, supra me- 
dium 3%,” tantum latum. Alae dimidia linea vexillo breviores, multo angustiores, distinc- 
tius retusae. Carina 5” longa, а dorso sensim, а ventre subito in mucronem linea dimidia 
breviorem acutissimum producta. Legumen in omnibus omnino idem, nunc majus, nunc 
paulo minus. 
Secrio 16. Baicalia. Steller fl. irkut. (genus) ex р. Astragali polypterophylli Pall. sp. Astrag. ex р. 
Herbae acaules, rarius caudiculosae, eglandulosae (praeter glandulas interfoliolares et 
interdum ciliares in stipulis). Foliola in foliis plerisque verticillatim disposita vel unilate- 
raliter terna quaterna. Stipulae petiolares. Flores spicati, capitati, vel pauci subumbellati, 
