142 Au. Bunge, 
1Y," crassum; septum e sutura ventrali latiusculum crassum suturam dorsalem haud attin- 
gens; parietes intus transversim costulati, reliquiis farcimenti leguminis junioris. 
156. 0. oxyphylla Pall. sp. Astr. р. 90. п. 96. tab. 74. (sub Astr.) excel. pl. altaica. DC. 
Astr. р. 67. п. 21. Led. fl. ross. 1. р. 580. Turcz. Базе. dah. п. 310. 7829 
О. verticillaris Led. 1. с. р. 579. 
О. acaulis, pluriceps, fere virens, hirsuta; stipulis alte petiolaribus dorso petioli ad- 
natis antice connatis angustis uninerviis, foliolis 5—9-jugis remote quaternis 
lineari-lanceolatis utrinque prostrato-canescentibus acutis, scapis erectis strietis, 
floribus breviter oblongo-capitatis, bracteis calycis tubum subaequantibus, caly- 
cis dentibus lanceolatis aequedistantibus subaequalibus, alis spathulatis integris 
oblique retusis, ovario 16—18-ovulato villoso, legumine vesicario ovato recte 
acuminato esulcato sutura ventrali intus tumidula subnuda uniloculari mere albo 
villoso. 
Habitat frequens in regionibus transbaicalensibus et Dauria, in pratis siceis et lapi- 
dosis et in aprieis collium (Pallas!, Sievers, Turezaninow!, Sczukin!, alii) у. s. sp. 
«Magis variabilis reliquis affinibuS» ait div. Pallasius 1. c., affirmante cl. Turezaninow 
l. c. «species polymorpha innumeras varietates colligens», sed uterque mihi errasse viden- 
tur, formas jungentes inter se affınes quidem, sed specie distinctas. Pallasius inter alia Вас 
traxit, ni fallor, О. pumilam, de planta tigerecensi loquens, quam Mordowkin, cui quidem 
minima fides tribuenda, eodem loco collegisse affırmat, et ut etiam Turczaninow sequentem 
speciem in arenosis transbaicalensibus frequentem non distinguit. Alias formas Turezani- 
now О. verticillaris nomine amicis communicavit, quas et ego ad interim Вис trahendas 
esse сепзео. Quid sit О. verticillaris DC. et Astr. verticillaris L. difficile stabiliendum; 
cl. Ledebourio lubenter assentio, Linnaeum hoc nomine plures species conjunxisse; legumi- 
nis manca descriptio in opere Candolleano О. dubiam indicare videtur. Quantum ex ejus 
herbario concludere licet, cl. et oculatissimus, in hoc genere peritissimus Fischerus О. оху- 
phyllam et verticillarem distinguit, ni Пот discrimen in Шо ponens, quod pubes in calyce 
et legumine O.oxyphyllae mere alba, in altera vero albo- nigroque mixta. — Describam 
hic plantam, quae etiam diagnosi inserviit, frequentem in Dauria, in plerisque herbariis 
nomine О. oxyphyllae indubitanter designatam, iconi Pallasianae congruam: Е radice sim- 
plici caudices pauci. Stipulae hyalino-membranaceae angustae, parte libera triangulari- 
ovata breviter acuminata, longe et parce ciliatae, inter cilia glanduligerae, extus parce his- 
pidae. Folia bi- tripollicaria, petiolus gracilis pube erecta hispidulus pilisque longis parcis 
hirtus, glandulae interfoliolares distinctae, juga plerumque 4—7 raro usque ad novem, 
fere semper e foliolis quaternis, foliola semipollicaria vel parum longiora, ух unquam li- 
neam lata. Scapi graciles folia parum superantes molliter patentim parce villosi. Capitula 
5- raro usque ad 15-flora conferta, nec fructifera elongata. Flores pallidi. Bracteae linea- 
res calycis tubo breviores. Calyx membranaceus cum dentibus herbaceis lineam longis 
