DIE WIENER HANDSCHR. DER CHRONIK DES MATHIAS V. NEUENBÜRG. 29 



49. De mira re gesta. Erat autem quidam episcopus vicinus Rome in c. 54. 

 via eundi ad curiam Avionensem ad papam, cui in nocte mortis^ pape in sompno 

 appamit quidam dicens: 'papam queris? non est'! et postpusillum: 'vis videre pa- 

 pam? ecce ista'*",* monstrata sibi persona grandi incognita. Qui procedens'^ in iti- 

 nere audivit de morte pape lobannis. Veniens autem Avinionem ivit ad corisistorium 

 ingredientes diligenter inspiciens singulos cardinales'*. Et cum non vidisset personam 

 sibi demonstratam , quesivit a quodam, numquid omnes cardinales ingressi fuissent. 

 Et responso accepto, quod omnes, excepto cardinali Blanco ordinis Cysterciensis, 

 illum quesivit in domo ipsumque inspiciens faciem perpendit'' demonstratam sibique 

 soli in Camera sua dixit : 'pater, vos estis papa futurus'. De quo cum ille risisset — 

 nulla enim fuit spes promocionis eius, cum esset humilior et pauperior inter omnes 

 cardinales — episcopus exposito sibi sompno adiecit : 'pater, ille , qui mibi mon- 

 stravit faciem vestram, introduxit me ad stabulum immundissimum et stercoribus 

 plenum, ubi vidi archam marmoream albissimam, set vacuam. Vos estis illa archa, 

 quam debetis in officio vestro virtutibus et signis adimplere' et 'o pastor et stabu- 

 iarie , curiam et sedem apostolicam , iam immundissimum stabulum , ab avariciis ^ 

 et symonicis stercoribus expurgare, vobisque sanctam Romanam ecclesiam et Urbem 

 recommissas habete' ^. Et ecce"" in eleccione a tot cardinalibus quasi sub alterna- 

 cione adiectus exstitit ; si noveris^ illum ; qui si esse non poterit, volo Blancum. 

 Quod repertum est a duabus partibus nominatum. 



Benedictus'' XII. nacione Tholosanus de Sanadimo, Apanuarensis dyocisis, 

 primo appellatus lacobus, abbas Fontisfridii ordinis Cysterciensis et magister in sacra 

 pagina, deinde episcopus Apanuarensis*, deinde episcopus Marbacensis^ postea sancte 

 Prisce presbiter cardinalis et ultimo ad papatum fuit asumptus, anno domini 

 MCCCXXXIIII, die XI. mensis Decembris. Hic anno domini MCCCXLII, die XXV. 

 mensis Aprilis aput Avionionem obdormivit in domino et ibidem sepultus est in ec- 

 «lesia sancte Marie, pontificatus sui anno VIII. 



Dictusque Benedictus XII. statim pro reformacione ecclesie sancti Petri in 

 Urbe misit L milia florenorum. Et sicut a lohanne papa discrepabat in statura — ille 

 enim fuit pallidus, statura et voce pusillus, iste in corpore maximus, facie sangwi- 

 neus et voce sonorus — ita et in moribus discrepabant. Ille ad magnificandum et 

 ditandum consangwineos, ad regnandum, nobilibus, in exaudiendis eorum peticionibus 

 eciam pro indignis, complacendum, ad vestiendum annuatim plus quam LXX comites 

 et milites intendebat; iste de talibus non curavit". Dixit enim: 'Absit, quod rex 

 Francie" . . . filius pistoris theologorum summus, sed nullus in iure. Quem inter 

 omnes a longissimis teraporibus iustissimum estimabant. Cui et ante mortem suami 



a) mortuo W. b) iste est AU. *) f. 103. c) sequitur internere deletum. 



d) sequuntur deleta ingressi fuissent. e) perpendebat A. f) avariiciis W. g) habere supra 

 linea W. h) ecce W. i) legendum am B: scilicet: nomino; lacuna in A; Ego N. nomino 

 Ucuni C. k) Benedictus — sui anno VIII des. UCB. *) f. 103'. 1) marpytensis (Mirepoix) A. 

 m) sie U; iste Benedictus — curabat A. n) exciderunt in W: per — regis Francie. 



D2 



