20 



LUDWIG WEILAND, 



Cronica magistri Mathie. 

 f. 86 1. Rüdolphus comes de Habsburg ex antiquis progenitoribus ab urbe Roma 

 traxit originem. Olim namque duobus fratribus propter potentis Romani occisionem 

 eliminatis ab urbe, propter-'^ eorum nobilitatem'' Romanus dans cuilibet eorum inmen- 

 sam pecuniam, ipsos iussit in partes abire remotas. Qui se in superiori Alamannia 

 receperunt. Antiquior autem ad empcionem prediorum'' et munitionum, iunior autem 

 ad habendum vasallorum multitudinem conabantur Patre autem eorum" post ali- 

 quos^ annos filios visitante^, cum vidisset senioris empta, eius prudenciam commen- 

 davit. Requirens autem de iuniore, quid egerit, ille se omnia in unam fortissimam 

 municionem dixit*' collocasse, et iussis omnibus vasallis suis cum eorum liberis mas- 

 culis optime armatis venire ad montem, ubi casti'um Habsburg est coUocatum, illic' 

 patrem traducens, illam fortium multitudinem, quos'' et omnes eorum posteros mascu- 

 lini sexus sue posteritatis^ fideles vasallos™ illi° confitentibus , patri probavit, suum 

 asseruit esse Castrum. Quo viso pater in illius" animosa nobilitate gavisus, magnum 

 thesaurum destinavit eidem. Exquibus? fratribus omnes de Habsburg postea processerunt. 



2. Rudolphus vero cum esset cum Pridericoi imperatore in Lumpardia, qui et 

 ipsum Rüdolfum levavit de sacro fönte, astronomus"" imperatoris ipsi Rudolfe, quam- 

 vis iuveni, frequenter assurgens, ipsum pre cunctis spectabilibus et clarissimis hono- 

 ravit. Scissitatus astronomus^ a cesare*, cur isti° pre ceteris tantum exhiberet hono- 

 rem, respondit, quod ad eum imperii honor et ipsius principis posteritas ^ deveniret. 

 Turbato autem cesare et illi indignanti™^ astronomus dixit: 'Non indignemini ei, quia 

 antequam incipiat eius dominium, ex vobis, qui iam decem habetis filios, ex ipsis^pe- 

 nitus nuUus erit. Yerum Rudolphus abinde recessit. 



3. Male^ succedente principi^ deposito et dolis cleri prevalentibus contra eum, 

 ipse'^ tandem in regno suo Cecilie est defunctus. Quo defuncto'^, principes Germanie 

 Richardum regem Anglie inclitum eligere decreverunt, qui regi Francie invidens^, illico 

 eidem quandam civitatem obsedit et in obsidione iaculo est oecisus. Statimque po- 

 stea electo" per principes Wilhelme comite HoUandie'^, qui Renum ascendens Brisa- 

 cum venerat et descendens Frisiam invasit", ipse quoque^ inibi^ est oecisus. Et 

 tunc'^ post Fridericum imperatorem i Imperium triginta annis vacavit. Ex Richar- 

 dus^ et Wilhelmus" non duraverunt nee aliquid fecerunf^. 



a) pater B. b) nobitior B. c) px'edium V. d) contendebat C; conabaturÄ e)deestB. 



f) sie B; aliquot C. g) visitans V. h) deest jB; coli, vidit C. i) illuc C. k) sie et B; 

 ostendit quos C. 1) posteritati sue G; suos et posteritatis sue B. m) fid. fore speraret G. 

 n) illi — pater in des. C. o) ergo add. C. p) Ex bis itaque duobus C. q) recentior manus 

 supra lin. add. III. seu II. r) quidam add. C. s) ergo C : autem B. t) astronomus add. 

 hie CB. u) illi B. v) potestas B. w) indignante i?. x) et ex ipsis B ; pro ex ipsis G: 

 qui succedat in imperio. y) autem add. CB. z) principe B. a) ipso t. i. r. s. C. in Pa- 

 normo defuncto CB. b) regis Fr. avidens B. c) sie B; electio C. d) sie B; comiti H. 

 cessit C. e) sie C, qui add. ibique; invaserat B. f) quoque deest B; ipse quoque des. G. 



g) ibique C. h) Sicque B; Et ita C. i) deest B. k) regnumque Romanorum add. CB. 

 1) Rieb, enim CB. m) quia add. CB. n) pro nec al. fec. B: non fuisse finguutur; C: 

 non fuisse existimantur. 



