Elatinarum Monographia. 



(inclusa Crypta — viel. Guillemin in Dict. class. XIX. p.194 et Ber- 

 gias (cum Merimea et Lancretia — vid. Endlicher Mantissa botanica 

 p. 82) addit „Genus dubium": Tridia Korthals (in van der Hoeven 

 et Vriese Tydschrift III. p. 17. (ab. 1), quam ob placentas parietales et 

 semina albuminosa non huius loci habemus. Gl. Lindley (Introduct. 

 nat. Syst. Bot. ed. II. p.88) dubie huc ducit Anisadeniam Wall., quam 

 vero ad Frankeniaceas pertinere ex clarissimi Fenzl commentatione 

 supra laudata compertum habemus, et Tetradiclin Stev. (Anatropa 

 Ehrenberg in Linnaea IV. p. 403), cuius nuperrime apparuerunt 

 descriptiones et delineationes acuratissimae celeberrimi Bunge (in 

 Linnaea XIV. p. 161. tab.I), qui Crassulaceis- et clarissimi Fenzl (in 

 Linnaea XV. p.289. tab.II), qui Rutaceis potius eam adnumerandam 

 esse censet. — Restant iam duo genera familiam efficientia: Elatine 

 et Bergia, quae inde a Linnaei, qui ea condidit, temporibus, eo, quod 

 illud Octandriae Tetragyniae, hoc Decandriae Pentagyniae adscribere- 

 tur i.e. numero partium floralium distinguebantur. Sed quum hac in 

 familia species diandrae, triandrae, pentandrae, octandrae etdecandrae 

 inventae essent, immo in uno eodemque individuo partium floralium 

 numerum variare observaretur, erant, qui hunc characlerem nimis 

 artificialem plane negligendum, et omnes Elatinas in uno eodemque 

 genere coniungendas esse censerent, id quod fecerunt cl. Fischer et 

 Meyer (in Linnaea X. p. 69) et cl. Wight et Arnott (Prodr. flor. 

 penins. Ind. Orient. I. p.41). Restituit genera illa cl. Endlicher (I.e.) 

 eaque fruclus characteribus satis differre doeuit, de quibus cl. Fenzl 

 (1. c.) uberius disseruit, cuius haec fere verba sunt: in Elatine septa 

 capsulae, ex marginibus introflexis carpellorum orta, tarn arete cum 

 columna centrali coalescunt per totam eius longitudinem et simul in 

 introflexionis loco per dehiscentiam ita a valvis separantur, ut columna 

 centralis ab apice ad basin inter placentas late alata persistat; in Bergia 

 vero dehiscentia est vere septicida, qua ovarium in singula carpella et 



