Elatinarum Monographia. 



flores solitarii et paucissirai sunt, quippe quorum evolutio retineatur 

 quasi, omni vi vitali in augendis partibus vegetativis, quibus aqua 

 emergere studet plantula, consumta. Si planta, id quod plerumque 

 accidit, superiore parte ex aqua emergit, characteres eius medium inter 

 praecedentem et sequentem form am tenere solent. In terra aqua 

 relicta totius plantae structura condensatur quasi, caules abbreviantur, 

 folia multo minora evadunt et tota vis Vitalis concentratur, ut ita dicam, 

 in floribus, qui numerosissimi sunt et solito maiores. Quae quam- 

 quam modificationes nullo certo limite separantur sensimque inter se 

 transeunt, immo in uno eodemque individuo variis vitae periodis de- 

 prehendi possunt, tarnen ex speciminibus, modificationes illas chara- 

 cteristice referentibus, formas quasdam typicas constituimus, quarum 

 in hac, uti in omnibus fere speciebus, tres distinguere licet: 



1. Forma terrestris = ß minor AI. Braun I.e. 

 Caules repentes; rami ascendentes; folia ovato-lanceolata, in 

 ramulorum apice rosulata, crassiuscula, punetis elevatis scabriuscula; 

 flores numerosi, omnes oppositi; petala rubella. — In ripa. 



2. Forma intermedia Tab. nostr. II. Fig. 1. 

 Caules basi repentes, ascendentes; folia lanceolata vel lanceolato- 

 linearia, pellucida, remote crenulata; flores saepius alterni; petala 

 alba. — In aqua parca. 



3. Forma submersa = « maior AI. Braun I.e. 

 Caules erecti, basi radicantes; folia forma praecedentis, flores 

 alterni; petala alba. — In aqua profunda. 



Provenit porro in aqua fluitante forma singularis : 



4. Forma stenopbylla Tab. nostr. II. Fig. 2. 

 Caules basi radicantes, fluitantes, elongati, flaccidi; folia elongata, 

 1 y a lineas circiter lata, usque ad dirnidiam unciam longa, lanceolato- 



