112 



C. H. Schultz. 



Achaenia subaequalia, peripherica robustiora, breviora, centrum ver- 

 sus graciliora longioraque, dilute lutea, 9 liueas et ultra longa, rostro 

 instructa, achaenii corpus submuriculatum subaequans. Pappus per- 

 sistens, plumosus, albens, 4'/ 2 -6 lineas longus, radiis constans aequali- 

 bus 22-25, plumulis instructis numerosis, persistentibus. 



Varia t rarissime involucro cum caule glabrescentibus. 



Obs. Auetores cel. e. g. cl. Haller et postea Host. syn. pl. Austr. 

 437 hanc speciem pro varietate A. maculati, a loco natali ortam habue- 

 runt. Imo b. Host. I.e. ait: „Varietas caule 1-floro in hortum translata, 

 iam secundo anno ita mutatur, ut eam a planta in demissis crescente 

 distinguere non valeas." Cl. DC. fl. franc. suppl. 452 huic opinioni 

 contradicit, autumans Achyrophori maculati varietatem unifloram, pro 

 Achyr. unifloro habitam, a cl. observatoribus cultam et in Achyr. ma- 

 culati formam vulgarem cultura transmutatam fuisse. 



Diflfert vero Ach. uniflorus ab Ach. maculato toto coelo: habitu 

 alieno, caule inferne folioso exquamoso vel 1-squamoso, sub flore in- 

 crassato, foliis arrectis oblongo-lanceolatis crebro dentatis acutis, 

 squamis involucri ovatis eiliatis, ligula tubo duplo longiore, achaeniis 

 dilutis aliisque notis. — Cum Crepide montana Tausch, in herbariis 

 confusam vidi plantam nostram. 



Patria. Ach. uniflorus a lunio in Augustum et Septembrem flo- 

 rens, crescit in alpibus Europae centralis et quidem in pratis editissi- 

 mis alpium graniticarum a Delphinatu in ßannalum et ab alpibus Ita- 

 liae superioris ad Sudetas et silvam nigram usque. In Carpathis usque 

 ad 2500 pedes descendit sec. cl. Unger. 



1) Gallia: In alpibus Delphinatus: Villars! (Hyp. uniflora in 

 herb. Willd.!). 2) Helvetia e. g. Maienfeld, Furca (Uri): sec. spe- 

 eimina a cl. Schnittspahn communicata; in alpe Blasenhorn Valesiae 

 super, altit. 6500 / abunde: Lagger! 3) Italia superior: lan.! 

 4) Germania: 



