160 



C. H. Schultz, 



Italiae pascuis e.g. prope Albam: Colla! (herb. Mart.), in collibus par- 

 mensibus: Ian! (Apargia serotina.) Russia: in Lithuania, VoLhynia, 

 Podolia, Livonia, Ingermannia, Finnia usque ad Wolgam superiorem 

 ex cl. Ledebour! in litt. ? Africa: in Barbaria sec. Poir. voyage en 

 Barbarie, II. 231. (potius e loco natali ad Hyp. Neapolitanam spectare 

 videtur.) 



PIPT0P0G0N. 



H. Cass. dict. sc. nat. XL VIII. 434 et 507; Hieracii sp. Raj. et 

 Cup.; Achyrophori sp. Vaill. ; Hypochoeridis sp. Lin. sp. pl. ed. I. 

 Presl, Ucria; Seriolae sp. Lin. sp. pl. ed. II. Bivon., Tineo. Rodigiae 

 sp. Sprgl. 



Cl. H. Cass. 1. c. anno 1827 genus distinctissimum constituit et 

 optime descripsit. = Agenora Don. in Edinb. new philos. Journ. 1829. 

 310. Pappuni cl. auctor pilosum describit, vel quia verbis cl. Desf. 

 usus est, vel quia pappum in achaeniis maturis, in quibus pluraulae 

 articulatae iam deciderant, examinavit. 



Character. Involucrum biseriale, subimbricatum, interne 

 plus minusve pruinosum. Flos concolor, involucrum dimidia parte 

 superans. Achaenia conformia (5-costata, sec. H. Cass.), muriculata, 

 omnia in rostrum terminata achaenii corpore multo brevius, pappo 

 coronata 1-seriali, e radiis constante 10, basi scariose dilatatis, plu- 

 moso-scabris, plumulis caducis, qua ex causa nomen Cassinianum 

 orginem duxit. 



Obs. Cl. H. Cass., qui descriptionem suam secundum specimina 

 herb. cl. Desf. concinnavit, rostrum in omnibus achaeniis subaequale 

 observavit, cel. Desf. vero I.e. achaenia marginalia vocat erostria, disci 

 rostrata, quod in eo positum esse videtur, quod achaenia radialia 

 centralibus paulo sint breviora, quod etiam in permultis aliis vidi 

 Cichoriaceis. 



