INTRODUCTIO. 



v»rraeci et Romani, quum et reipublicae et studiis huraanitatis magis, 

 quam naturae operam darent, rei botanicae non plane quidem erant 

 expertes, id quod scripta virorum praestantissimorum, Aristotelis, 

 Theophrasti, Dioscoridis, Plinii etc. testantur, sed non multum elabora- 

 verunt in arte botanica, ita ut pauca tantum de plantis nonnullis Grae- 

 ciae, Italiae et Asiae minoris narrent. Quare non mirum est, quod 

 veterum scriptores nihil de Cycadeis nobis tradiderunt, quae et in Or- 

 bis terrarum partibus, veteribus vix notis, ut in Asiae tropicis regioni- 

 bus, et in terris veteribus plane ignotis sponte crescant! Cl. Miquelio 

 enirn teste (cf. Monogr. Cycad. p. 2) invenies Cycadeas viventes in 

 novi orbis regionibus tropicis vel subtropicis, in Africae australis re- 

 gione subtropica, in Asiae terris tropicis et in Nova-Hollandia extra- 

 tropica. Quae cum ita sint, his terris detectis et a viris naturae curio- 

 sis perlustratis, de Cycadearum familia anno 1682 p. C. n. mentionem 

 tecerunt primi Breynius et Rheede (cf. Richard Mem. sur les Coniferes 

 et Cycadees p. 174), sed neuter nomine „Cycas" usus est. Breynius (in 

 Prodromo) appellavit Cycadem „Palmam iaponicam, spinosis pediculis, 

 Polypodii fblio"; Rheede vero(Hortus malabaricus)eam nomine Todda- 

 Pannä vel Moula Panna descripsit. Rumphius contra (Herbarium am- 

 boinense 1741. I. p. 86) Cycadem non palmis sed filicibus, nomine: 

 „Osmunda arborescens" adnumerat, et bene iam distinxit masculinum 



