308 



H. Karsten, 



ANALYSIS CHEMICA LIGUORIS, QUOD CONTINET HEPAR. 



Priusquam ad inethodum describendam accedam, quam adhibui 

 ad varias hepatis substantias secernendas atque dignoscendas, paucis 

 principia, quae hoc in opere sequutus sum, exponere liceat. 



Propositum erat, ut discrepantiam aut congraentiam animalium 

 avertebratorum cum vertebratorum hepate monstrarem. Huc usque 

 enim id generis laborem nemo susceperat, sed bilis solum atque hepar 

 animalium vertebratorum ac praecipue mammalium accuratius erant 

 examinata. Berzelii, Thenardi, Gmelini, Demarcayi studia 

 lucem attulerunt huic rei limae difficili, si non maximam, attamen tarn 

 magnam, ut maiorem afferendi, si fieri possit, voluntas excitetur. Pro 

 variis enim methodis analyseos varii erant exitus ac propter maxi- 

 mam, quae bili insunt, substantiarum inclinationem, ut in alias muten- 

 tur, dici non poterat, quae in bile immutata, quaeve per analysin essent 

 orta. Paullo ante vero, viro ingeniosissimo, artis chemicae nostra 

 aetate parenti, contigit, ut methodum inveniret, qua ipsa bilis elementa 

 distingueret a substantiis per solutionem ortis, utraque ea cum diligen- 

 tia inquireret, quam disciplina chemica, physiologica et pathologica 

 flagitat. Itaque quisque mecum reputans quam sit difficile bilis exa- 

 men, nie sequutum esse hunc ducem, ac tum dem um discessisse, cum 

 substantiae a me examinatae natura me impulit, probabit. Sic enim 

 solum ad finem me perventurum ac facile difFerentias, quae sunt utris- 

 que substantiis intellecturum esse sperabam. Iam vero ut initio disce- 

 derem a Berzelio eo factum est, quod ipse bilem e vesica fellea de- 

 sumptam puram examinavit, ego vero ut ipsum hepar tractarem coa- 

 ctus eram. Sed haud ita magna erat propterea discrepantia methodi 

 dissolvendi bilem; facile enim hepatis ac vasorum sanguinis telae 

 sicuti maxima sanguinis pars secerni poterant. 



