312 



H. Karsten. 



haec est acidi bilifellinici et bilicholinici natura; hydratum vero oxydi 

 plumbici, quin mutaretur, colore cano tingebatur. Haud scio, an in 

 analysi a Berzelio facta maior iam fuerit solutio. 



Solutio illa a plumbo filtro separata adhuc flava erat. Quum sic- 

 caretur, mellis odorem habebat, relinquebatur deinde pellucidum fla- 

 vum residuum, indifFerens, sapore subdulci, qui transit in amarura. 

 In fistula vitrea Kali caustico calefactum vapores emisit ammoniaci. 

 In alkohole facile solvitur relicta nonnulla niateria albida, quae aqua 

 et spiritu et aethere non solvitur, nec examinari poterat propter 

 exiguitatem. 



Alkoholis solutio, quum coquendo syrupi eonsistentiam haberet 

 aethere iactata paullum tradit huic inateriae, quae flava et granulosa 

 exhalato aethere vasis parietibus inhaeret ac chartam lacca musica cae- 

 ruleam colore rosaceo tingit. Ex iterum in aethere soluta faeculenta ma- 

 teria aqua permixta pulvis flavus amoto aethere per exhalationem fundo 

 admovetur. Aqua faeculenta remanens arnmoniaco brevi liquefit item- 

 que pulvis residuus facillime solvitur. Inter coquendum vero sepa- 

 rato arnmoniaco denuo substantia illa flava oritur. Ammoniaci vero 

 solutione baryta muriatica permixta flocculi pallide flavi casei similes 

 formantur, qui facile alkohole solvuntur, alkohole vero amoto resinae 

 modo vasi adhaerent. Tum aqua non solvuntur, ex toto contra aceto 

 concentrato. Acetum plumbicum praecipitatum album efficit, cuprum 

 sulphuricum praecipitatum pallide viridi colore. Quibus omnibus 

 reactionibus, praecipue vero propterea, quod aceto solvitur, non est 

 dubium, quin substantia illa examinata acidum bilifellinicum fuerit, 

 quod quidem aethere non solvitur quin dissolvatur, sed, ut iam supra 

 dixi, Solutionen! non exhibui ex bilino sicco, immo ex solutione qua- 

 dam concentrata, quo factum erat, ut facilius solveretur bilinum, ac 

 repetita in aethere solutione illius quod remanserat aethere exhalato, 

 evenit dissolutio illa, quae acidi bilifellinici propria est. 



