620 



L A. Neugebauer, 



In Falconc Milvo, in quo latitudo arcus hypogastrici exigua est, 

 ambae,marginibus renum internis propiores,quam externis,*) ex initio 

 fere parallelae currunt, quo magis vero venis cruralibus approximan- 

 tur, eo magis inter se distant. 



In Falcone apivoro, cuius arcus hypogastricus multo latior est, 

 media pars venarum earum curvationem introrsum instituit, ita qui- 

 dem, ut eae in regione arteriae ischiadicae perpendiculariter super 

 vena renali magna sitae sint. Similiter, ac in Falcone apivoro, decur- 

 sus earum se habet in Vanello cristato. 



In Anale, Cygno, Unsere denique ambae omnem per decursum 

 parum tanlum inter se divergentes non nisi modicam curvationem 

 extrorsum exhibent. 



§ 166. 



Quod attinet ad pleniludinem, vena hypogastrica renalis, de re- 

 gula lumine maiore, quam ulterior hypogastrica caudalis, et fere eodem, 

 quo arcus hypogastricus praedita, antrorsum persecuta, licet permul- 

 tae in ipsam effundantur venae, plexum ischiadicum versus fere nihilo, 

 hinc vero usque ad ostium paullulo tantum crassior fit; quamobrem 

 verisimile videtur, sanguinem eius non omnem ad venam iliacam cru- 

 ralem, sed magna quoque ex parte una cum sanguine venae hypo- 

 gastricae caudalis ad hypogastricomesentericam abire. A qua senten- 

 tia qui hucusque de venis pelvinis avium scripserunt magis minusve 

 discrepantes, non solum omni venae hypogastricae, sed etiam singulis 

 eius partibus di versa nomina dederunt. Jacobsonius **) quidem 

 imprimis contendens, eam simul cum vena ischiadica, quae in ipsam 

 in regione plexus ischiadici effunditur, et cum vena crurali sanguinem 

 renibus advehere, partem eius a cauda usque in renes vergentem 

 appellavit venam caudalem, partem vero inter venam ischiadicam 

 et cruralem sitam ramum communicautem venae cruralis 



**) 1. c. 



