Die Gattung Асактноьшок Boiss. 
49 
52. А. leptiiroides Jaub. et Spach. (sub Statice) 11. cc. tab. 95! excl. pl. Hohenackeri; 
non Boiss. Statice acerosa M. a Bieb.! fl. taur. cauc. 1. p. 252. excl. synon. 
non Willd. — Ledeb. fl. ross. 3. p. 470. excl. synon. Hohenack. et Boiss.! 
— et patria: Talysch. 
A. glaucum, impresso-punctatura, calcareo-squamulosum, caespitosum; ramis brevissi- 
mis dense foliosis, foliis vetustis dense retrorsum imbricatis, hornotinis patulis 
lanceolato-liuearibus basi planis 5-nerviis superne triquetris rigide acerosis praeter 
marginem glabris, scapis folia 3 — 4-plo superantibus glaberrimis (mono-) sub- 
distachyis, spicis coaetaneis subaequalibus laxe multifloris, rachis valde flexuosae 
glaberrimae articulis bracteas subaequantibus, bracteis glaberrimis exteriore inte- 
riores et tubum calycis vix superante nervo pungente longe acuminato, interioribus 
scariosis obtusis vel bilobis nervo producto cuspidatis, calycis (4'" longi) tubo parce 
hispidulo limbum hyalinum subtruncatum nervis nigricantibus basi hispidulis ante 
marginem evanescentibus muticum superante. 
Habitat in Iberiae transcaucasicae collibus sterilibus: inter Tiflis et Mzcbeti (M. a 
Bieberstein! Ravergie ex Spach; Steven! Wilhelms!), in Kachetia et Somclietia 
(Eichwald!) v s. sp. 
Folia margine scaberrima, longiora pollicaria, supra basin lineam lata Scapi sine 
inflorescentia 2 — 4-pollicares purpurascentes, crassiores quam in A. tenuifloro. Spicae fra- 
gillimae eximie anfractuosae, spiculae longitudine bractearum ab invicem remotae. Brac- 
teae Ъ'" longae exterior medio coriaceo-herbacea margine late membranacea. Calycis tubus 
3'" longus, limbus vix linea latior omnino expansus. 
Haec species ad occidentem ab urbe Tiflis, ut videtur, frequens est vera Statice acerosa 
M. а Bieb., quacura saepe confusum fuit A. tenuiflorum, in regionibus orientalioribus obvium. 
Hanc etiam sub nomine St. lepturoidis depinxit cl. Spach 1. c. ; in descriptione vero, cae- 
terum eandem omnino quadrante, nonnulla A. tenuiflorum indicare videntur, uti scapi 
3 — 5-stachyi et calycis longitudo usque ad 47/", e speciminibus forsan incompletis Hohen- 
ackerianis depromta. E verbis Biebersteinii patet, non A. tenuiflorum sub nomine St. ace- 
rosae descriptum fuisse; nam «scapi elongati SM&ramosi» et «scapi. . . in ramos. . . haud 
raro subdivisi» dicuntur, quam in A. tenuifloro scapi Semper pleiostachyi sunt. Equidem 
in nostra specie, cujus numerosa specimina examinavi, rarius vidi scapos distachyos nun- 
quam tri- pleiostachyos. Jam locus natalis a Biebersteinio indicatus ad solvenda dubia suf- 
ficit. Spécimen quod in herbario amicissimi Boissier sub nomine A. lepturoidis a Fischero 
communicatum asservatur, iilustrissimum monographum generis in errorem induxisse vide- 
tur; constat enim e spica solitaria a caespite soluta et spiculis nonnullis sejunctis in capsula 
asservatis, characteres A. lepturoidis Boiss. (non Spach) ferentibus, et e caespitibus binis 
qui, me judice, ad A. lepturoides spectant. Spica et spiculae illae calycis dimensionibus et 
racheos articulis in latere applanato pubescenti-hirtulis omnio quadrant A. acerosum (A. 
Mémoires de TAcad. Ішр. des sciences, Vlîme Se'rie. 7 
