& (*7> ® 
violaceo colore in marmore non nominato, vener, Lesser de nak 
et art* Speciminibus Musaei Hofmanniani pag,? 4 
badiocoloreinmarmore Rothenburgico,VolckmannI # c* p. 3& 
puniceo colore in achate Suratensi, 
flauo colore in marmore Rothenburgico , Heluetico, in suecino 
prussico , et in crystallo Heluetico. 
Praeterea in nonnullis dendroidis obseruauimus ab initio colorem esse 
nigrum,in medio puniceum, circa extremitates flauescentem, quem 
fainc vmbram habeas \ adhuc in aliis ab initio colorem nigriorem, in 
medio subaquilum, circafinem iterum nigrum ; horum aliquot speci- 
mina ipsi adseruamus \ etiam permixtos colores innonnullis, qualem 
possidemus elegantissimum,rarissimum Eichstadiensem,magnitudine 
ipsampalmamexcedentem,pictum coloremodo subcaeruleo, modo 
flauo. Color autem magis vel minus tinctus deducendus eritamaiori 
vel minori succi tingentis adfluentia, siue a sulphure quoque magis 
velminus exaltato. 
4^ ratione bonitatis, quae consistet partim in arenosarum particularum 
subtilitate, harumque compactione,partimin duritie, his enim bene 
constitutis, politura insequetur optima, & tunc lapis longe iucundior 
joculis^non minus tactui mollior erit atque gratior ; sed sciamus, ex enu- 
meratislapidibus prae ceteris bonam admittere polituram chalcedoni- 
um, achatem , succinum , morochtum lapidem, ^djUKtjldtl, marmor 
Florentinum vel Veronense ; quamuis vero nonnullilapides ipsi inter- 
dum marmori non cedant duritie, tamenpolirinonpoteruntpropter 
vel asperitatem particularum illos constituentium, vel nimis intermix- 
tum lutum, vel etiam, quia arbufculae lapidemnon penetrant, sed mo- 
do in eius supsrficie haerent, et hoc est, quod vnice desideramus in 
Dendroidis Franconicis Eichstadiensibus, Cronweisenburgicis , qui 
ceterum facile omnium sunt formosissimi, curiosissimL Bonitas insu- 
per erit, quando repraesentationes quaeque perspicue, plane plene- 
que oculis nostris sese exhibebunt» 
f) Ratione figurarum vel imaginum in lapidibus a pingente natura ex- 
pressarum: dictae syluae,fruticeta,arbusculae haut adeo multumin- 
ter se differunt, nisi quod diximus de coloribus , plerumque non sunt 
absimiles musco, quare etiam nonnullieruditi illas verimusci typum, 
minustamen congrue, iudicant; quasdam vero arbusculas adpellare, 
ideo haesitamus, quiaindigenttrunco, vnicum exemplar inter aliquot 
centenanobis occurrit,cui vere nomen arbuscula daripoterat, gaude- 
bat quippe radicibus, trunco,ramis pluribus diffusis, solummodo foliis 
deftituta, ac arbores solent temporehyemali, ceterum pulcerrime picta 
C in 
