4 J. F. Brandt, 
stadtiae denique Kaupius scapulam, animali dicto pariter ab ipso vindicatam, liberaliter 
demonstravit. 
Propriis igitur oculis reliquias omnes lustrare vel accuratius considerare potui, quae 
vel щій5 Elasmotherii sunt, vel summa veritatis specie huic animali adscribi posse videntur. 
Observationes nostrae igitur, nunc de ElasmotJierio propositae, non rossicis reliquiis tan- 
tum, ElasmotJierio sine ulla dubitatione tribuendis, sunt accommodatae, sed ad cranii frag- 
mentum supra commemoratum Elasmotherio vindicatum, pariter spectant. Larga praeterea 
rarissimas reliquias tabularura copia illustrare studui, ut animalis memorabilis partes sin- 
gulae, quantum fieri potuit, accuratissime rerum naturalium investigaloribus ante oculos 
sint propositae. 
§. 2. 
De Elasmotherii reliquiarum conservationis statu et aetate. 
Mandibula mosquensis colorem brunneura, plus minusve nitentem offerens, compagem 
densam, ossibus Mamontum et BMnocerotis ticJiorhini melius conservatis similem, praebet, 
ita ut ex hocce conservationis statu concludere posses, Elasmotheria, Mamonübus et ВЫ- 
nocerotibus coaetanea fuisse. Quum autem locum, ubi mandibula est reperta, prorsus igno- 
remus, et strati terrei, quo circumdata erat, rudimenta desint, conclusionem modo proposi- 
tam amplius fundare nequinius. 
De mandibulae integritate notandum videtur symphyseos anteriorem partem et partes 
condyli nonnullas ex parte esse laesas, processum obliquum postarticularem ejus, et pro- 
cessum corouoideum vero fractura deperiisse. Inferior mandibulae margö ceterum sub mo- 
laribus anterioribus aperturam magnam, aperto laesione effectam, ostendit. Molaris primi, 
decidui, praesentia fovea aspera, alveolum obliteratum praebente, iudicata mihi videtur; 
molaris secundi loco vero alveolum subinfundibuliformem, integrum conspicimus. Molaris 
penultimus (1812 teste Fischero amissus) prorsus deest. Molaris penultimi loco igitur 
alveolus integer observatur, alveolorum cognitioni utilissimus. Molaris tertius, quartus et 
sextus seu ultimus mandibulae firmiter inserti sunt. Tertii et quarti corona angulis et mar- 
ginibus suis parum laesa est, ita ut earum ratio satis exacte cognoscatur. Ultimi molaris 
paries externus et posterior vero ex parte ita sunt defracti, ut coronae ratio minus accurate 
perspici possit. Caementum dentis latera, nec non faciem anteriorem et posteriorem vestiens 
singulis locis saepissime periit. Facies dentium externae rubro-brunneum offerunt colorem. 
Dens a Keyserlingio Museo Acaderaiae donatus, molaris maxillaris Ultimi dimidium 
superius praebens, in latere externo et interno ex parte laesus est et variis locis caemento 
caret. Molaris penultimus Musei charcoviensis colorem nitidum, in superiore parte nigrican- 
tem, in inferiore vero flavicantem demonstrans, coronam fere integerrimam, partem radica- 
lem parum defractam et substantiam densam ostendit. Molaris maxillaris saratoviensis, locis 
singulis e flavo-brunneum, in aliis albicantem colorem manifestans, in coronae lateribus, 
